Potrzebujemy Twojej pomocy!Na stałe wspiera nas 0 czytelników i czytelniczek. Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Wtedy. Jakże spokojnie i dobrze było jej w zakładzie u tamtego ludzkiego, miłego, starego ordynatora...
Amalie Skram, Profesor Hieronimus
Teraz nam jest strasznie ciężko, ja już jestem tak wycieńczona, że już nie mam siły...
Autorka nieznana , Z pamiętników bezrobotnych. Pamiętnik nr 4
Symptomem najgorszego upadku jest to, jeśli zaczynamy zazdrościć ludziom żyjącym złudzeniami
Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy), Pożegnanie jesieni