Mieczysław Braun

O Mickiewiczu

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

O Mickiewiczu

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

I

Przepaść... Sto lat... Tak wielkim odcięci ogromem,  

Ale z Tobą złączeni, jak z rodzinnym domem,  

Tu, na ziemi tej samej, pod tem samem niebem 

Żyjemy Twojem słowem, jak powszednim chlebem.  

Tacy sami jesteśmy, choć tak bardzo inni:  

Bardziej chłodni i obcy, ale mniej niewinni,  

Mniej mocni, mniej szaleni, tak samo prawdziwi,  

Chociaż bardziej zmęczeni, lecz bardziej szczęśliwi.  

Nie szumiały nam słodkie topole jesienne,  

Nie pachniały nam noce ciemne i bezsenne,  

Nie kołysał nas wicher, gdy szarpał powietrze,  

Ani nawet kwiateczki od obłoczków bledsze,  

Nie wiły dla nas wieńca na gorące skronie...  

Nikt koni nie zatrzymał w nowogrodzkiej stronie...  

Burzliwy potok wieku porwał nas, wychował,  

Koń groźny pędził z nami i serca stratował,  

Jak upiór nas wystraszył, nim zginął, jak Gustaw...  

Wdychaliśmy krwi wiele — krew mamy na ustach!  

Nam marzyć nie kazano. Broń dano do ręki,  

Ćwiczono w marszach śmierci, aż do łez, do męki,  

Wypruto z nas kłąb nerwów i mózg nam zatruto, —  

Śród trupów macierzanką pachniało i rutą...  

Żar przestał nas przepalać a mróz przestał chłodzić,  

Mieliśmy wszyscy zginąć i znów się odrodzić.  

O czem dziś mamy dumać tu, na miejskim bruku,  

Mając piersi pęknięte, uszy pełne stuku,  

Oczy pełne milczenia, myśli pełne nudy?... 

Razem z Tobą uciekać w krainę ułudy!  

Tam obmyć chore serca i zwilżyć powieki.  

Sił nabrać i oddechu, by starczył przez wieki,  

Potem wrócić już z wiarą i z czystemi zmysły,  

W pracy wielkiej podobni szarym falom Wisły. —  

Jak mocny zapach róży, która ustom płonie,  

Niech miłość nas napełni i jak wiatr owionie,  

Niech ziemią nas nakarmi, niech napoi niebem!  

Żyjemy każdem słowem tak samo, jak chlebem.  

Nasze książki są wszystkie pielgrzymstwa księgami,  

Wszyscy z Tobą jesteśmy i Ty jesteś z nami,  

Szepczesz nam najtajniejszy ze wszystkich sekretów 

Świecąc z bliska, — ogromny filar filaretów,  

I mówisz najprawdziwsze, i piszesz najmniejsze,  

I uczysz życia, które od wierszy trudniejsze.  

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

II

W dworku szlacheckim z drzewa, lecz podmurowanym,  

W ciemnej wieży Aldony, w cichej więźnia celi,  

Gdzie czart kusił i słodko śpiewali anieli,  

Lub nad brzegiem Świtezi modro malowanym...  

W karczmie Rzym, gdzie Twardowski wychylał kielichy,  

Na Krymie, kędy błyska lampa Akermanu,  

Nad przestworem suchego płynąc oceanu,  

Byłem z Tobą, ogromny i ogromnie cichy!  

W dzieciństwie jeszcze, pomnę, nad brzegiem ruczaju,  

I w śródmieściu krzykliwem, zmęczony i blady,  

Powtarzałem oddawna tłumione ballady 

O Maryli, o zbójcach, liljach i Tukaju.  

Na rozmowy wieczorne, gdy ptak nocny sfrunie,  

Wypływałem z najgłębszej głębi mego ducha.  

Bóg pogardził mędrcami, a słów prostych słucha,  

Taki sam w nocy cichej, jak w groźnym piorunie.  

Młodość górną i chmurną Twoja pieśń okrutna 

Przepaliła mi ogniem piekącym do głębi, —  

Żeglarzu, ciągnij rudel! już nic nas nie gnębi,  

Już się z pogodnych niebios oćma zdarła smutna!  

Poezjo! twoja wieczna zabija udręka 

I słowa nieśmiertelne ludzką krwią nasyca.  

Nad brzegami Świtezi... przy świetle księżyca...  

Ktoś chodzi... ktoś wspomina... ktoś tęskni... i klęka...  

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/braun-przemysly-o-mickiewiczu/

Tekst opracowany na podstawie: Mieczysław Braun, Przemysły, Warszawa 1928.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Marta Niedziałkowska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Okładka na podstawie: Industrial Window Study 3, greeblie@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-23.