Wojciech Brzoska

przez judasza

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

ISBN-978-83-288-6473-3

przez judasza

— Kim jest dla pana Jezus Chrystus? (Szymon Babuchowski¹) 

— Ciekawa postać. Ale bez poczucia humoru. (Marcin Świetlicki²)  

(z serwisu internetowego „nieszuflada.pl”)

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

przez judasza

Księga Obrazów

modlitwa z przekazu

nie przyjął mnie pan o czasie, 

albowiem rodzice ociągali się. 

siedziałem za dnia na nocniku, 

w pierwszym roku życia, 

(jak mówi przekaz). 

i przemówił pan do mnie 

ustami ciotki: 

i co, mały poganinie? 

i wówczas ponoć padła odpowiedź.  

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

modlitwa z obrazu

zlał mi się pan 

z synem w świątyni 

w jedną postać. 

albowiem ilekroć 

oczami dziecka 

patrzyłem w obraz 

u babci w kościele, 

widziałem twarz pana 

z długimi wąsami 

i wielkim nosem. 

a inny jest przekaz 

pańskiego obrazu 

w pamięci pokoleń.  

modlitwa z pielgrzymki anno domini 1990

powołał mnie pan, dwunastoletniego, 

na pielgrzymkę do domu ojca 

świętego. 

i powołał pan ojca mojego i matkę, 

dając im ostatnią szansę. 

i powołał pan wierny 

autokar na świadka. 

gościłem przez chwilę 

w wiecznym mieście 

ojca rozbity pod namiotem. 

stąpałem po świętym półwyspie 

niczym pielgrzym 

w jednym tylko bucie. 

i biegałem po zielonej murawie 

niczym piłkarz 

w jednym korkotrampku. 

nocą klękałem przed obliczem ojca 

aby przyjąć 

audiencję z ostatniego rzędu. 

za dnia klękałem przed frunącą z nieba 

futbolówką, aby ją przyjąć 

na serce. 

i modliłem się w duchu do pana, 

by podarował mi choć jedną 

mistrzowską relikwię 

ze swojego królestwa. 

i ofiarowałem ciao³ 

wszystkim pozostałym 

napotkanym na swej drodze 

pielgrzymom. 

modlitwa wigilijna

jedziemy z ojcem zimą 

na pańskie urodziny 

do naszego domu, 

w którym nie ma ryby i nici 

z choinki.  

lecz przynajmniej mamy 

prezenty dla mamy, 

która jeszcze śpi.  

i wciąż nie wiadomo 

czy odbędą się święta 

w naszej świętej trójcy. 

która jednak się łączy. 

dzieląc. 

modlitwa z opóźnieniem

przyjął mnie pan z opóźnieniem do swego królestwa, 

albowiem nie dał pan wiary wierze rodziców. 

i nie dał mi pan słów, 

jako i ja słowa panu nie dałem, że uwierzę. 

i tylko krzyknąłem wniebogłosy na cały kościół. 

a potem nie odwiedził mnie pan już o czasie pod postacią chleba, 

albowiem popamiętał mnie pan. 

i nie zapukał pan do mych drzwi, jako do drzwi moich kolegów. 

i rosłem pomału, bez wiary. 

albowiem tylko babcia moja pragnęła, bym wreszcie przystąpił. 

i wystąpiły naciski w rodzinie. 

i ojciec mój, pański niegdysiejszy wierny sługa, którejś niedzieli 

odwiedził pana. 

i dla świętego spokoju poprosił, by pan, w dobrej wierze, 

na powrót był litościw przyjąć mnie grzesznego. 

abym wyspowiadał się i gotów był przyjąć pana na język. 

i bierzmował mnie pan już o czasie, 

lecz głównie dla sportu. 

albowiem wtedy wierzyłem tylko w koszykówkę. 

i wykorzystałem imię jordana⁴ nadaremno, 

albowiem nadal rosłem bez wiary, pomału. 

i dopiero dzisiaj pociągnął mnie pan za język. 

i zacząłem spowiadać się w pańskim języku, 

albowiem to dzisiaj wreszcie uwierzyłem 

w literaturę.  

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Księga Rodzajów

modlitwa z domu syna

rzekł pan do syna 

ustami matki:  

zostaniesz mym sługą. 

i modlić się będziesz do ludzi 

by mnie słuchali, 

jak ty mnie słuchasz. 

i będziesz mi służył 

radą.. 

i mi pomagał 

w każdej potrzebie, 

w chorobie i w zdrowiu, 

na ziemi i w niebie. 

aż pobierzemy się razem 

w imię miłości do syna 

bożego, na wieki wieków. 

lecz innym ustom syn zaczął 

powierzać swe tajemnice. 

aż zdradził matkę 

myślą i mową. 

lecz dom 

go nie opuścił. 

modlitwa z domu matki

z wojny powstaliśmy i wojna nas 

porzuciła, chociaż nosimy ją w sobie 

od dziecka. 

nosimy ją w sobie od 

matek, które nas porzuciły, 

albowiem wojna rzuciła je 

miłości na pastwę. 

wojna nas urodziła, 

wojnę musimy wychować. 

albowiem odłamki 

tkwią w nas głęboko 

rozstrzelone w czasie.  

i chciałbym 

się modlić do pana 

w hebrajskim języku co rano. 

żeby pobawić się z tobą w wojnę 

na tamtym podwórzu. 

i wziąć cię w obronę 

strzelając z procy 

do wroga. 

w imię ojca 

i syna  

modlitwa z domu ojca

obcy wydaje się dom ojca, który uległ 

przebudowie. 

i nie ma w nim dziadków, 

którzy przed paru laty przeprowadzili się do domu 

pana, na wieki wieków. 

i obcy wydaje się ogród, w którym za młodu 

zrywałeś owoce z drzewa. 

i w którym dziadek po wielekroć grzeszył, 

w tajemnicy przed babcią paląc papierosy. 

obce wydają się pokoje, strych i piwnica. 

i triumfalny łuk w kuchni, 

wzniesiony na cześć mamy. 

obce wydają się wszelkie wejścia i wyjścia, 

dawne zakamarki.  

błogosławiony wydaje się dom ojca, 

gdzie, w święto zmarłych, 

rozmawiasz z nim jak z bratem. 

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

modlitwa ze wspólnego pokoju

w pamięci domu rodziców mam 

obraz ściany, ze świętym 

obrazem dziadków. 

na całą szerokość pokoju. 

na całą wielkość domów. 

w pamięci domu dziadków 

mam obraz ściany, ze świętym 

obrazem mamy. 

na długość pejsów. 

na wielkość ramy. 

chasyd rozmyty 

akwarelami.  

modlitwa od święta

zawiódł nas pan 

przed domy zmarłych, 

byśmy odziali ich 

w ogień i kwiaty.  

i stojąc u progu 

stroimy cię w płomień, 

przymierzamy kwiat. 

albowiem w to święto 

ubraliśmy zmarłych 

w nasz płaszcz.  

Księga Zawodów

modlitwa z offu

mroźną jesienią zszedłem do podziemia, 

albowiem pan ujrzał mnie tam. 

co rano wspinam się po schodach. 

a potem zbiegam w dół. 

a później tworzę iluzję offu na niskim parterze. 

przekręcam żaluzje. 

na pańską chwałę pisuję listy pełne numerków. 

kręcę audycje. organizuję koncerty. 

w pańskim interesie gram święte epizody przed kamerami. 

i coraz częściej uśmiecham się do pana. 

albowiem wtedy dużo prędzej doprowadzony zostanę 

do podziemnego 

królestwa.  

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

modlitwa z sądu

powołał mnie pan 

do komisji, 

bym w pańskim imieniu 

wysyłał na chwilę do nieba. 

lecz wolą sądu 

zsyłać do piekieł 

ostatecznie trzeba 

za ciężkie grzechy, 

na długie lata. 

wtedy pieklić się będą 

wszyscy niewinni. 

i żądać nieba. 

i odwoływać się będą 

do pańskiego sumienia 

w przypadku winy. 

zgodnie z przeznaczeniem.  

modlitwa w pańskiej służbie

wpłynął pan dnia siódmego do mojego snu. 

i wezwał przed swoje oblicze. 

i rzekł:  

obudź się, albowiem pora najwyższa odrobić pańszczyznę. 

albowiem zbawieni najprędzej będą ci, którzy nawet w dzień pański 

pracują na moją chwałę. 

i dyżur pełnią przy czarnych owieczkach. 

i nie sprzedadzą się za trzydzieści złotówek, 

lecz dzień wolności 

od zła wszelkiego za to mieć będą.  

tak oto przez sen przykazał pan. 

a ja otwarłem oczy na nowy już czas. 

i z samego rana poszedłem pozmywać naczynia po winie. 

i wybiegłem z domu w pośpiechu. 

a deszcz płynął po ulicach strumieniami. 

i gromy biły się w ciemnym niebie. 

lecz liście rzucały pod moje stopy dywany. 

i jednak zdążyłem w godzinę pańską rozesłać listy 

polecające na msze. 

ja, bosy służbista pański, w przemoczonych butach, 

słyszę jak deszcz wygrywa pieśń o pasterzu 

i jego zbłąkanych owieczkach. 

modlitwa trumienna

błogosławieni ci, na których spłynie powołanie, 

albowiem tylko oni powołani zostaną na spotkanie. 

i biegać będą aż do utraty wiary 

w zwycięstwo. 

i modlić się będą żarliwie o 

korzystny wynik. 

i wrócą odmienieni poprzez rywala, 

nie do poznania.  

lecz ja pominięty zostałem, 

albowiem zbyt wątła jest moja wiara 

w wygraną w trzydzieści i trzy 

sekundy.  

i chociaż pan bierzmował mnie w jordanie⁵, 

i chociaż siódme poty po wielekroć spływały ze mnie na parkiet, 

nie spłynęło powołanie. 

albowiem wiara w cuda nie czyni zwycięzcą, 

gryźć ziemię będą ci, którzy powołani zostali 

do gry. 

albowiem każdemu co innego pisane. 

mi raczej pisać o śmierci 

aniżeli z miłości biegać za piłką. 

od trumny do trumny.  

modlitwa w pańskiej intencji

panu Januszowi Drzewuckiemu⁶

nie przyjął pan moich modlitw. 

i nie wysłuchał ich pan po raz wtóry, 

choć wysłuchiwał już dużo słabszych 

modlitw niż moje. 

choć czytając je po wielekroć 

odchodzili od wiary najwierniejsi, 

odchodzili od zmysłów utalentowani. 

lecz to właśnie pan jest panem 

i do pana należy wybór tych, 

przed którymi otworzą się królewskie łamy. 

lecz ja nie odmówię sobie 

odmówienia kolejnej modlitwy. 

w nadziei, iż może tym razem dostąpię łaski 

pojawienia się choć przez chwilę w pańskich 

niebieskich stronach.  

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Księga Wyjścia

modlitwa godna polecenia

Jesień już Panie, a ja nie mam domu  

E. Tkaczyszyn-Dycki⁷

i nastaje niedziela, kres poszukiwań. 

wieczorem było wino, białe i czerwone. 

twoje łzy w moich ustach rozkleiły kłótnię.  

od rana czekamy, czy pan nas zechce, 

czy u niego zamieszkamy. 

albowiem zbłądziliśmy szukając miejsca dla siebie nie tam 

gdzie trzeba, przez cały tydzień. 

i nie zapadły żadne decyzje, które nasze by były. 

albowiem wybór od początku zależy od pana. 

bordowe schody i chmury w oknach na drugim piętrze 

za bramą z brązu, z metalową skrzynką z napisem „Briefe”⁸ należą do pana. 

i światło w podwórzu. 

i święty fresk w przedpokoju, co się objawił poprzez 

lokatorkę, teraz już także należy do niego. 

albowiem pański jest porządek, który utrzymamy. 

i czyściec na klatce, święty spokój sąsiadów dopóki nie zasną z pilotem 

w dłoniach sterując obrazem stworzonego świata. 

będziemy słać listy polecające na pańskim papierze, za sklepu z parteru. 

odmalujemy sufit i wszystkie ściany dla pańskiej sztuki. 

będziemy się modlić na papeteriach w kolorze nieba.  

i czekać na telefon.  

a kiedy już pan nas wybierze również i my 

pobierzemy się z panem. 

w obliczu świętego prawa zameldujemy się. 

w mundurach lub bez. 

i nie opuścimy już pana.  

wcześniej niż za 

dwa lata.  

modlitwa poprzez żaluzje

i pan zadzwonił dnia siódmego. 

właściwie to my zadzwoniliśmy do niego, 

albowiem niecierpliwość zwyciężyła. 

i pan nam powiedział, że zostaliśmy wybrani. 

zamieszkaliśmy u pana na drugim piętrze, jak było powiedziane w piśmie. 

wprowadziliśmy się do domu pana, żeby wszystko na nowo poukładać. 

rozpakować kartony, ubrania i książki na pańskich półkach. 

pomalować ściany na żółto i czerwono. 

sfotografować.  

albowiem uwiecznić trzeba było nowy dom pana, z góry wiadomo. 

z góry widać wszystko poprzez chmury i słońce. 

albowiem pięknie jest patrzeć przez pańskie okno 

z góry na ludzi, znad oka latarni. 

jak oni biegają tam i z powrotem, 

jak wiecznie się spieszą. 

ze szpitala na cmentarz przechodzi się po pasach, 

najbezpieczniej w świecie. 

zamieszkaliśmy w domu pana w samym centrum starego ciała 

miasta, które ciągle się leczy. 

a dźwięki płyną z rogu 

ulicy. 

płyną samochody, autobusy i ludzie po chodnikach donikąd. 

a kiedy już wchodzę w pańską skórę i staram się to opisać 

rozdzierają mnie dreszcze. 

i nie naklejam żadnych ogłoszeń 

jak jest przykazane na trzech żółtych kartkach 

na ścianie szpitala.  

modlitwa dziękczynna

łaskawy jest pan, u którego zamieszkaliśmy. 

łaskawe są jego ściany, wśród których sypiamy. 

i hojna jest ręka naszego pana.  

albowiem odwiedziłem wczoraj pokój pana 

aby dać świadectwo 

naszego zameldowania. 

stawiłem się przed pańskim obliczem i mówię: 

oto dwa pokwitowania, które nasze są, 

lecz już niedługo pańskimi się staną.  

i wziął pan w swoje ręce dwie małe karteczki. 

i rozmnożyły się one w jego dłoniach po dwakroć. 

a wtedy ja mówię: 

panie, zatem zechciej przyjąć ode mnie w dowód wdzięczności 

tę oto świętą księgę. 

i pan po raz wtóry odmienił swe oblicze. 

i uśmiechnął się. 

i sięgnął za plecy, a tam-mały skórzany portfelik w pudełeczku 

z napisem „pierre cardin” uśmiechnął się do mnie. 

i wręczył mi go pan mówiąc: 

pusty jest prezent, którego nie zdołasz wypełnić, 

lecz pełen wiary daję ci go, bo wiem, 

że już niebawem uzbierasz w nim wiele dobrego.  

i wziąłem to 

za dobrą monetę. 

i podzieliłem się z tobą, 

albowiem nasze będzie kiedyś królestwo. 

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

modlitwa o niebo lub piekło

i pan, w domu którego zamieszkaliśmy, 

obiecał nam strych i piwnicę, jak było zapisane 

w umowie. 

lecz nie dotrzymał pan słowa, albowiem w piątek zajęty był 

innymi słowami.  

i nie mamy nieba, ani nawet piekła, 

ani innych temperatur, które pańskie by były. 

mamy morze kartonów z książkami 

i błękitny materac, na którym pływamy 

od snu do snu. 

mamy bałagan w pokojach, 

od góry do dołu. 

i mamy letnią jesień za oknem, 

dookoła i w sobie.  

modlitwa z sieci

spotkałem wczoraj pana na bordowych schodach. 

i powitałem go w słowach: dzień dobry. 

lecz pan widział to inaczej, albowiem dobry wieczór odrzekł 

wychodząc z domu. 

i zrównał pan dzień z nocą. 

wszystkie pory mroku narzucił 

na mnie jak sieć.  

a wtedy ja narzuciłem płaszcz. 

i pobiegłem za panem kolejny już raz. 

złowiony jak ryba. 

popływać w sieci.  

modlitwa z okien

wprowadziliśmy się do domu pana naprzeciw szpitala, 

albowiem pan uzdrowić nas chciał. 

lecz zamiast tego, rano i wieczorem 

podglądamy chorych, którzy wyglądają z okien 

całkiem na nas. 

i wiem, że dziewczyna, która z uśmiechem mnie wita 

od paru dni żegna się z tym światem. 

a ja jej macham, cokolwiek to znaczy./ 

dziś ujrzałem pana w oknie naprzeciwko. 

w tym samym oknie, gdzie dziewczyna mieszka.  

modlitwa z zeszłego wieku

kto mieszkał w domu pana 

przed nami, 

kto dotykał tych samych 

złotych klamek 

w pańskich pokojach, 

kto klękał 

na pańskich schodach? 

kto rozniecał ogień 

w pańskich piecach, 

kto nosił węgiel, 

a kto wodę odkręcał 

w łazience?  

kto wyjmował polskie listy 

z niemieckich skrzynek 

i kto je czytał?  

kto się modlił do pana, 

kto kłócił 

i w jakim języku? 

kto w jakim języku się kochał 

kto w jakim umierał, 

i w jakim wieku? 

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

modlitwa z grzechu

kręte są schody, po których 

zbiegam do piekieł co środę. 

tam wiją się ciała kobiet 

i wabią językiem do grzechu. 

lecz wybiegam nagi 

bardziej niż one 

w sam środek nocy. 

choć wciąż mnie zawodzą 

nie patrząc mi w oczy, 

ja szukam w twarzach. 

i nie rozmawiam 

z nikim, kto widzi. 

kto widzi gdzie patrzę. 

kto patrzy gdzie znikam. 

gdzie sypię się. 

jak popiół. 

co środę. 

modlitwa z tęsknoty

zawiódł mnie pan 

nad nowy cmentarz 

bym grzeszyć mógł 

w obcym języku. 

bym poczuł dotyk 

i dotknąć mógł 

języka z kolczykiem. 

i wziął go za swój, 

wraz z wężem 

na palcu, 

który się wił. 

i kusił dłonie.  

utulił nas pan 

nad starym cmentarzem 

do snu. 

lecz rano cmentarz 

odsłonił kości 

swoje i nasze. 

i dotknął ciał 

z wysokości. 

i wracać kazał 

do pańskiego domu. 

uczyć się 

tęsknoty 

od nowa.  

modlitwa z trzech miast

stworzył nas pan 

do miłości miast 

śmierci na podobieństwo  

pierwszej w pokoju 

z widokiem na nowy 

cmentarz  

i ostatniej dzisiaj 

na długiej martwej 

ulicy z widokiem 

na „erotic center⁹”  

modlitwa z dziesięciu koron

krążymy wokół domu pana, 

we mgle szukając nowego 

przymierza. 

i biorąc to za dobrą monetę. 

która za nasze grzechy 

będzie wydana 

obcym. 

zanim obcy 

się sobie sami 

już niedługo 

wydamy.  

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

modlitwa z wody

dał pan nam wodę, byśmy 

obmywać swe ciała mogli 

z grzechów. 

i po ciężkich nocach 

zmywali swe głowy 

ze snów. 

albowiem z wody 

matczynej wyszliśmy 

i wodą jesteśmy 

na młyn ludzkości. 

woda w łazience 

jest chłodna. 

i chłodne są 

pańskie ściany, 

w których się odbijają 

nasze grzechy w kawałkach. 

lecz wody brakuje dla ciebie. 

choć grzechy wylałem 

ze swoją kąpielą, 

grzechy się mnożą 

w zużytej wodzie.  

modlitwa z powietrza

ostrzegł nas pan 

przed dymem w domu, 

który się uniósł 

w powietrzu. 

albowiem ogień 

ktoś wzniecił 

bez pańskiej zgody. 

i płoną schody bordowe 

od pańskich podejrzeń. 

i płoniesz już cała 

ze wstydu 

w papierosowym dymie. 

albowiem palisz 

i dym się unosi 

nad nami. 

lecz dymu kłęby w niebie 

nie pochodzą od ciebie. 

i prosisz pana 

by cię nie karał 

za cudze grzechy, 

które z twoim mieszają się 

dymem.  

modlitwa na odejście

zawiódł nas pan, któremu zaufaliśmy, 

albowiem czysty wydawał się być jak łza. 

lecz umył pan ręce od wody, która wylała ze ściany. 

i przekazał nam: 

to nie moja już woda, lecz tych, co przed wami zmywali 

grzechy ze swoich sumień nie spowiadając się. 

albowiem wasza jest wina, która z cudzej ściany wylała się 

pod postacią wody. 

i kazał nam pan zmywać 

naczynia po winie gdzie indziej. 

i całkiem niewinni zeszliśmy z drogi 

szukając wody za pańską ścianą.  

w domu sąsiadów.  

modlitwa ze wschodu

bezpieczny jest dom pana. 

i nie wejdą tam nocą 

obcy z ulicy. 

nawet za dnia 

zamknięte są bramy 

pańskiego domu 

od środka. 

albowiem pański jest domofon. 

i pańskie są odpadki, 

których się pozbywamy 

za podwójnymi drzwiami. 

lecz uszczelniamy jeszcze okna 

przed obcym chłodem ze wschodu. 

który opadnie nocą 

pod postacią płatków. 

jak sen. 

jak zen.  

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

modlitwa ze zgliszczy

Michaelowi Ackermanowi ¹⁰ 

zawisło pańskie 

zdjęcie w łazience. 

na którym pan 

wisi ukrzyżowany 

na zgliszczach 

domu. 

albowiem rozpadł się 

dom. 

i krzyż panu tylko 

pozostał. 

bezdomny jestem 

w domu pana, 

w którym zamieszkałem 

tylko przez chwilę. 

i zostawiłem 

ruiny.  

modlitwa z początku

zadzwoniłem do pana 

albowiem pora przyszła 

najwyższa porozmawiać. 

spotkałem się z panem 

albowiem musiałem 

się wyspowiadać.  

albowiem miłości zabrakło 

w domu pana, 

w którym zamieszkaliśmy 

pół roku temu. 

i pora przyszła najwyższa 

poprosić o nowy dom.  

bałem się prosić. 

albowiem bałem się nie znaleźć 

zrozumienia 

na pańskiej twarzy. 

lecz pan był łaskawy. 

i wskazał mi drogę 

do domu 

tuż obok.  

i kazał budować 

na zgliszczach 

wszystko 

od nowa. 

modlitwa ze śladów

wszędzie spotykam 

pańską służebnicę, 

która w domu pana, 

sprząta to, 

co z nas zostało. 

zamiata ze schodów 

ślady naszych kroków, 

parę naszych ust zmywa 

z okien.  

pańska służebnica 

nigdy o nic nie pyta, 

jakby wszystko wiedziała. 

mijamy się tylko 

na tych samych ścieżkach, 

mijamy się tylko na drodze 

z powrotem  

Przypisy:

1. Babuchowski, Szymon (1977) — katowicki poeta, dziennikarz, autor tekstów piosenek, wokalista w zespole Dobre Ludzie. [przypis edytorski]

2. Świetlicki, Marcin (1961) — polski poeta, powieściopisarz, dziennikarz, wokalista zespołu Świetliki. [przypis edytorski]

3. ciao (wł.)— cześć. [przypis edytorski]

4. Jordan, Michael (1963) — amerykański koszykarz. [przypis edytorski]

5. Jordan — rzeka w Azji, na Bliskim Wschodzie, przepływająca przez Liban, Syrię, Izrael, Palestynę oraz Jordanię, wielokrotnie wspominana w Biblii. [przypis edytorski]

6. Drzewucki, Janusz (1958) — krytyk literacki, poeta, dziennikarz, wydawca, redaktor miesięcznika „Twórczość”. [przypis edytorski]

7. Tkaczyszyn-Dycki, Eugeniusz (1962) — polski poeta. [przypis edytorski]

8. Briefe (niem.) — listy. [przypis edytorski]

9. erotic center (ang.) — centrum erotyczne. [przypis edytorski]

10. Ackerman, Michael (1967) — amerykański fotograf. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/brzoska-przez-judasza/

Tekst opracowany na podstawie: Wojciech Brzoska, Przez judasza, Wydawnictwo "Portret", Olsztyn 2008.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl).

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Aleksandra Kopeć-Gryz, Aleksandra Sekuła, Elżbieta Sekuła.

Okładka na podstawie: Several Circles, Wassily Kandinsky (1866–1944), domena publiczna

ISBN-978-83-288-6473-3

Plik wygenerowany dnia 2024-05-23.