Maria Konopnicka

Lirnikowi na „via Montebello”

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Lirnikowi na „via Montebello”

„W ogniach jesteś świętych — idź i świeć”.  

(Z listu T. L.)

Słowy mnie swemi namaścił zdaleka,  

Jakoby święte wylawszy oliwy 

Na czoło moje, ten pieśniarz, co czeka 

Oparty o swój kij pątniczy, krzywy,  

Aż łódź tułacza odbije się z brzega,  

Do ostatniego, cichego noclega.  

A sam, pośpieszny będąc w drogi one,  

Patrzył komuby swą lirę zostawił,  

I pieśni, jako gołębie uśpione...  

A zaś mnie jasną ręką błogosławił,  

I rzucił na mnie przebłogie swe blaski,  

I zdał dziedzictwo miłości i łaski.  

Słowy mnie swemi namaścił do pieśni,  

I struny zładził na sercu mem drżącem,  

Jako ci ślepce, co chodzą boleśni 

Po sinym stepie, po polu grającem 

Od ech, a ręce na srebrnych piołunach 

Nad mogiłami kładą, jak na strunach.  

Aż one zioła gorzkie i żałosne 

Złotą się gędźbą rozbrzęczą po stepie,  

I poczną wróżyć kurhanom tym wiosnę,  

I szum obudzą w wyschniętym czerepie,  

I kość obwieją na stepie spróchniałą 

Echem, co niegdyś na szpiku jej grało.  

Jako na skałach siedzący orłowie,  

Wypatrzył lot mój pierzchliwy i niski,  

I tchu mi dostał, i mocy w swem słowie,  

I sam się mienić począł w różne błyski,  

By mnie nauczył, jak z piersi snuć zorze,  

I wielkie światła jutrzenne a boże.  

I pióra zjeżył siwe, i pod pióry 

Piersi pokazał zczerniałe i krwawe,  

A zaś się lotem wyniósł, i wskroś chmury 

Przebił na wielką świetlistą kurzawę,  

I uczył brać się do słońca od ziemi,  

Bez jęku, skrzydły bijący krwawemi.  

I rzekł mi: «W ogniach świętych jesteś oto —  

Idź, a świeć, bym się na ciebie nie żalił» 

I dziwną ducha swojego robotą,  

W jasny mnie płomień objął i zapalił.  

I wiem, że już mi w ogniach onych chodzić,  

I żyć płomieniem — i płomienie rodzić.  

A nie z rozkoszy próżnej, ni z uciechy 

To gorejące wzięłam namaszczenie: 

Bo rzadkie w pieśni ziemi tej uśmiechy,  

A ciężą na niej popioły i cienie 

Rzeczy pomarłych, a praca to sroga 

Śpiewać, gdy w piersiach jest ucisk i trwoga...  

Ale mi czynić trzeba, co duch zdarzy,  

A iść za głośnym od mogił podmuchem 

Ku jutrzni onej, co na dzień się żarzy,  

I za tym wielkim, żórawim łańcuchem 

Pióreczkiem lecieć porwanem od ziemi,  

Z piosenką cichą i łzami srebrnemi...  

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/damnata-lirnikowi-na-via-montebello/

Tekst opracowany na podstawie: Maria Konopnicka, Damnata. Poezye, wyd. Seyfarth i Czajkowski, Lwów 1900.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, a korektę ze źródłem wikiskrybowie. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Okładka na podstawie: Empty road, Susanne Nilsson@Flickr, CC BY-SA 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-22.