Gustaw Ehrenberg

Ironia życia

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Ironia życia

Pośród odgłosów muzyki cudnéj, 

W masce traicznéj, wesołéj, nudnéj, 

Świat cały tańczy dokoła. 

Wściekłe zapusty! — bo ni sumienie, 

Ni tęskność serca, raju wspomnienie, 

Tańcu już przerwać nie zdoła.  

Kto w ciemnym kącie skryty za ludzi 

Drzémiące serce w sobie obudzi, 

I maskę nieco odsłoni; 

Kto jeszcze w rajskie wierzy nadzieje, 

Ten niechaj z płaczu gorzko się śmieje, 

Nad śmiechem łezkę uroni!  

Smutno, gdy serce szlachetne, wzniosłe, 

Ku chlubie świata i kraju wzrosłe, 

Błazeńską szatę przywdziéwa; 

Śmiésznie, gdy dusza brudna i podła 

W świętego smutku stroi się godła, 

I łzy kłamane wyléwa!  

Smutno, gdy w karczmie hucznie i głośnie 

Lud zabrzmi śpiéwką żwawo, radośnie, 

Pamięć nieszczęścia przepije; 

Smiésznie, gdy imię umarłe, dumne, 

Nawet w cmentarzu obciąża trumnę, 

I złoty napis wyryje.  

Smutno, gdy dusze młodzieńcze, czyste, 

Puszczą w niepamięć dnie rzeczywiste, 

I żywot przemarzą we śnie; 

Śmiésznie, gdy przeszłość zbutwiała, stara, 

Blaskiem pokrywa wychudłość ciała, 

I wstaje z grobu niewcześnie.  

Tu pełne życia olbrzymy młode 

Na staroświecką stroją się modę, 

Włos czarny siwo malują; 

A wygrzebując mogiły z pleśni, 

Zwołują duchy z grobowéj cieśni, 

I z światem zmarłych obcują.  

Owdzie schylone ku ziemi czoła, 

Chcą się przymilić wdziękiem anioła, 

Odmłodnieć blaskiem jutrzenki; 

Chcieliby zmienić rysy ohydne, 

Ale na próżno, bo zewsząd widne 

Zmarszczki z pod świéżéj sukienki.  

W pląsach wesołych strojone pary, 

Niewiara w sercach, — złudne maszkary, 

Oto jest tańca harmonia! 

Nie w takt muzyce światowéj skakać, 

Wyśmiéwać żale, wesele spłakać, 

Oto jest życia ironia!  

O! jakże miło w ten śpiéw niebiański 

Wmieszać głos ostry, ciérpki, szatański, 

I przerwać tańce szalone, 

I wrzucić wyraz zapału, męstwa, 

Pełen pogardy, pełen przekleństwa, 

Pomiędzy tłumy zdziwione.  

Tak, ironicznie życie przeszydzić, 

Wszystko obnażyć, wszystko zawstydzić, 

Być zemstą Boga na niebie; 

A gdy w podróży pełnéj łez, błota, 

Zajrzy nam w oczy koniec żywota, 

Wyszydzić wreszcie i siebie!  

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/ehrenberg-dzwieki-minionych-lat-ironia-zycia/

Tekst opracowany na podstawie: Gustaw Ehrenberg, Dźwięki minionych lat, Paryż 1848.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonałli Marta Niedziałkowska i Wojciech Kotwica, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Okładka na podstawie: Broken chair, goosmurf@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-23.