Bolesław Leśmian

Królewna Czarnych Wysp

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Królewna Czarnych Wysp

Królewna Czarnych Wysp, podwójną bielą rąk 

Rozwidniająca zmierzch w miłosnych żądz pośpiechu, 

Rozdawczyni snów i mąk, 

Pełna zdrady, pełna grzechu, 

Całująca własne dłonie, 

Zanim czar utracą w zgonie, 

Dziś o północy w ogrodzie, 

W kwiatach, w rosach, w cieniu, w chłodzie 

Umarła. 

W przedzgonnej¹, nagłej męczarni 

Wiła się po bujnej darni², 

W snach się wiła wciąż a wciąż, 

Szalejąc ku nocy jasnej, 

Aż zwinęła się, jak wąż, 

Dookoła śmierci własnej. 

Dzwonią w kościele. 

Zbiegli się kochankowie na gwar dzwonów złoty, 

Złoty gwar wśród drzewnych cieni, 

Wszyscy smutni i zdradzeni, 

Zbłąkani wpośród tęsknoty. 

«Smutki nasze — srebrne taśmy 

Wokół bioder królewny! 

Pragnienie w śmierci ugaśmy, 

Poranek nasz — niepewny!» 

Tak to marzeń obyczajem 

Pozdrowiwszy się nawzajem, 

Na ramiona krzepkie, dumne 

Niewesołą wzięli trumnę 

I ponieśli na wprost słońca 

W pszczół wyroje, w żal bez końca, 

W sen o Bogu i o Maju. 

W nagłą pustkę na rozstaju, 

W spodziewaną poprzód³ grozę, 

W cień cmentarza, popod⁴ brzozę, 

A niosąc, wciąż kołysali, 

A kołysząc, zamawiali, 

Żeby miała śmierć słodką. 

Kopiąc wspólnie dół wśród ostu 

Najpierw w glinie, potem w głazie, 

Wspominali raz po razie, 

Że była topoli wzrostu. 

«Kopmy dół dla smutnej wieści, 

Aż się topola pomieści, 

I ułóżmy do snu ciało 

Tak, jakby samochcąc⁵ spało». 

Ułożyli, poprawili 

Raz i jeszcze, a po chwili 

Przyglądali się z pobrzeży, 

Czy dość samochcący leży? 

Naówczas⁶ gąsiory⁷ złote 

Ujęli poprzez tęsknotę 

I wlewali miód do dołu 

I kolejno, i pospołu⁸, 

Wlewali go cienką strugą, 

Ale suto, ale długo, 

Żeby miała śmierć słodką. 

Potem, lutnie⁹ nastroiwszy 

Do żalnego w śmierć okrzyku, 

By okazać ból żarliwszy, 

Stanęli w chóralnym szyku 

Według głosów, według losów 

Przeznaczonych od niebiosów, 

I chóralnie zaśpiewali 

Pieśni o wszelkiej oddali, 

O kalinie¹⁰, która latem 

Zbłąkała się poza światem, 

O pośmiertnym w różach znoju 

I o wiecznym niepokoju, 

I śpiewali pieśni smutne, 

I miłosne, i okrutne, 

Księżycowe i słoneczne, 

I wesołe, i taneczne, 

Żeby miała śmierć słodką. 

A gdy jej dusza, niby kropla z wiosła, 

Strącona z ziemi — w ciemność się uniosła, 

Aniołowie, w locie biegli, 

Na spotkanie jej wybiegli, 

Bardzo senni, bardzo biali, 

Szalejąc w wieczności progach, 

Zagrobnie ją całowali 

I po rękach, i po nogach, 

Żeby miała śmierć słodką. 

Miałam ci ja śmierć słodką, 

Śmierć w kwiatach oniemiałą, 

Jakbym była lilią białą, 

Albo stokrotką. 

Złożyli mię¹¹ kochankowie 

W grobie na wznak, jak w alkowie¹², 

Nie szczędzili mi w mych mękach 

Ni ostatniej na sen rady, 

Ni pieśni, ni miodnych trunków, 

A na nogach i na rękach 

Dotąd jeszcze czuję ślady 

Anielskich pocałunków! 

Pokój mym cieniom. 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. przedzgonny — przedśmiertny. [przypis edytorski]

2. darń — górna warstwa gleby wraz z trawą i korzeniami. [przypis edytorski]

3. poprzód (daw.) — wpierw, przedtem. [przypis edytorski]

4. popod (daw.) — pod. [przypis edytorski]

5. samochcąc (daw.) — z własnej woli. [przypis edytorski]

6. naówczas (daw.) — wówczas, w tym czasie. [przypis edytorski]

7. gąsior — pękata butla z wąską szyjką. [przypis edytorski]

8. pospołu (daw.) — wspólnie, razem. [przypis edytorski]

9. lutnia (muz.) — dawny instrument strunowy szarpany. [przypis edytorski]

10. kalina — roślina o czerwonych owocach. [przypis edytorski]

11. mię (daw.) — mnie. [przypis edytorski]

12. alkowa (daw.) — sypialnia. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-krolewna-czarnych-wysp/

Tekst opracowany na podstawie: Bolesław Leśmian, Łąka, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa 1920

Wydawca: Fundacja Wolne Lektury

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Marianna Czabator, Weronika Trzeciak.

Okładka na podstawie: Claude Monet, Île aux Fleurs near Vétheuil, domena publiczna, www.rawpixel.com

Plik wygenerowany dnia 2024-11-04.