Bolesław Leśmian

Strój

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Strój

Miała w sadzie strój bogaty, 

Malowany w różne światy, 

Że gdy w nim się zapodziała, 

Nie wędrując — wędrowała. 

Strój koloru murawego¹, 

A odcienia złocistego — 

Murawego — dla murawy, 

Złocistego — dla zabawy. 

Zbiegło się na te dziwy aż stu płanetników², 

Otoczyli ją kołem, nie szczędząc okrzyków. 

Podawali ją sobie z rąk do rąk, jak czarę³: 

«Pójmy duszę tym miodem, co ma oczy kare⁴!» 

Podawali ją sobie z ust do ust na zmiany: 

«Słodko wargą potłoczyć taki krzew różany!» 

Porywali ją naraz w stu pieszczot zawieję: 

«Dziej się w tobie to samo, co i w nas się dzieje!» 

Dwojgiem piersi ust głodnych karmiła secinę⁵: 

«Nikt tak słodko nie ginął, jak ja teraz ginę!» 

Szła pieszczota koleją, dreszcz z dreszczem się mijał, 

Nim jeden wypił do dna — już drugi nadpijał. 

Kto oddawał — dech chwytał, a kto brał — dech tracił, 

A kto czekał za długo — rozumem przypłacił! 

Sad oszalał i stał się nieznany nikomu, 

Gdy ona, jeszcze mdlejąc, wróciła do domu. 

Miała w oczach ich zamęt, w piersi — ich oddechy, 

I płonęła na twarzy od cudzej uciechy! 

«Jakiż wicher warkocze w świat ci rozwieruszył⁶?» 

«Ach, to strzelec — postrzelec w polu mnie ogłuszył!» 

«Co za dreszcz twoim ciałem tak żarliwie miota?» 

«Śniła mi się w śródlesiu burza i pieszczota!» 

Mać⁷ ją, płacząc, wyklęła — ojciec precz wyrzucił, 

Siostra łokciem skarciła, a brat się odwrócił. 

A kochanek za progiem z pierścieni ograbił, 

I nie było nikogo, kto by jej nie zabił. 

I nie było nikogo, kto by nie był dumny, 

Że ją przeżył, gdy poszła wraz z hańbą do trumny. 

Tylko Bóg jej nie zdradził i ślepo w nią wierzył, 

I przez łzy się uśmiechał, że ją w niebie przeżył. 

«Ty musisz dla mnie polec na śmierci wezgłowiu⁸, 

A ja muszę dla ciebie trwać na pogotowiu! 

Ty pójdziesz tą doliną, gdzie ustaje łkanie, 

A ja pójdę tą górą na twoje spotkanie. 

Ty opatrzysz me rany, ja twych pieszczot ciernie, 

I będziem⁹ odtąd w siebie wierzyli bezmiernie!» 

Miała w trumnie strój bogaty, 

Malowany w różne światy, 

Że gdy w nim się zapodziała, 

Nie wędrując — wędrowała. 

Strój koloru murawego, 

A odcienia złocistego, 

Murawego — dla murawy, 

Złocistego — dla zabawy. 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. murawy — odcień zielony, zbliżony do koloru trawy. [przypis edytorski]

2. płanetnik — w wierzeniach słowiańskich, na poły demoniczna istota uosabiająca zjawiska atmosferyczne, kierująca chmurami i zsyłająca burze, ulewy czy grad; płanetnikami (inaczej też: chmurnikami, obłocznikami) miały zostawać dusze zmarłych nagłą śmiercią i samobójców (szczególnie wisielców i topielców). [przypis edytorski]

3. czara — owalne płytkie naczynie służące do picia win i miodów pitnych. [przypis edytorski]

4. kary — czarny. [przypis edytorski]

5. secina (daw.) — setka. [przypis edytorski]

6. rozwieruszyć (neol.) — rozwichrzyć, potargać. [przypis edytorski]

7. mać (daw.) — matka. [przypis edytorski]

8. wezgłowie — część łóżka, gdzie kładzie się głowę. [przypis edytorski]

9. będziem (gw.) — będziemy. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: https://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lesmian-stroj/

Tekst opracowany na podstawie: Bolesław Leśmian, Łąka, wyd. J. Mortkowicz, Warszawa, 1920

Wydawca: Fundacja Wolne Lektury

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Marianna Czabator, Weronika Trzeciak.

Okładka na podstawie: Claude Monet, Île aux Fleurs near Vétheuil, domena publiczna

Plik wygenerowany dnia 2024-11-04.