Detlev von Liliencron

Nuda

tłum. Stefan Napierski

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Nuda

Osowiale zasiadłszy w kawiarni, 

Zwertowałem¹ miesięcznik, tygodnik 

Obrazkowy od deski do deski 

Wraz z gazetą przeczytałem. 

Nuda. 

U stolików śmiano się, gadano, 

Papierosy kurzono, jak zwykle: 

Koncypienci², studenci, subiekci³, 

Mecenasy⁴, pięknisie, poeci, 

Krótko mówiąc, ród nasz nienadobny. 

Zadumani jedni za pismami, 

Drudzy, gardząc małostkowym światem, 

O artyzmie prawili wyniośle, 

O Schillerze⁵, teatrze, ludzkości, 

Cytatami szpikując dostojność. 

Inni rżnęli gorliwie w karcięta, 

A ich widok był poczwarny. 

Nuda. 

Roznosiły wciąż mnóstwo napojów, 

Piwa zwłaszcza, kelnerki, litości 

Przejmująco godne. 

Nuda, nuda. 

W sali tkwiła para zakochanych, 

Bezustannie patrząc sobie w oczy, 

Przekrzywiony on miał kapelusik, 

Ona krzywo nasadzony grzebień. 

Rzekł: «Najsłodsza Róziu, pokaż, proszę, 

Twój buziaczek». 

Nuda, nuda, nuda. 

Pośród tłumu ktoś w czarnym surducie, 

Elegancki od stóp aż do głowy, 

Brylantyną lśniącej, wszedł niedbale: 

Ważny facet! U blatu z marmuru 

Zasiadł, nogi rozstawił, zażądał: 

«Mała, koniak!» Wychylił go duszkiem, 

Po czym, w biodrach ważąc się, niespiesznie 

Ku bilardom ruszył. Z miną znawcy, 

Dobierając długo, wreszcie ujął 

Kij za cienki koniec. Wtem, o, dziwo! 

Zawirował nim, jakby maczugą. 

Wielka grozo! wszystko zeń opada 

Jednym rzutem: śmierć przed nami stoi. 

I zaczaja się ku nam rozważnie, 

Z siłą straszną, dyndając czerepem, 

Jakby staruch. A my, zbitą ciżbą, 

W drzwi walimy, przemieszani, w tłoku, 

Ramionami prąc, łokciami robiąc⁶, 

Gdy on ciosy wciąż szybsze wymierza, 

Potężniejsze wciąż, wrzeszcząc okropnie: 

«Jazda, zgrajo, jazda na dno piekła, 

Do koszarów niezmierzonej czczości, 

Gdzie was tęsknie wyczekuje Nuda!» 

Parka tylko siedzi nieulękła, 

Nie dostrzegłszy zaiste niczego, 

Bezustannie patrzą sobie w oczy, 

Z przekrzywionym on kapelusikiem, 

Ona grzebień nasadziwszy krzywo. 

Rzecze: «Róziu słodka, pokaż, proszę, 

Twój buziaczek». 

«Nuda, nuda, nuda», 

Krzyczy, kośćmi dzwoniąc, szkielet, drągiem 

Wywijając nad głową, aż wreszcie 

Z przerażeniem uciekną oboje. 

Wtedy wielki Połykacz ludzkości 

Sam zostaje. Jeszcze jeden koniak 

Łyka duszkiem. Po czym kroczy dalej, 

Elegancki od stóp aż do głowy, 

Brylantyną lśniącej, znów przywdziawszy 

Surdut czarny, wielce nienaganny. 

I jak echem brzmi wśród ścian kawiarni 

Poprzez pustkę: 

Nuda, nuda, nuda. 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. zwertować — dziś popr.: przewertować. [przypis edytorski]

2. koncypient (daw.) — urzędnik niskiego szczebla, referent. [przypis edytorski]

3. subiekt (daw.) — sprzedawca. [przypis edytorski]

4. mecenasy — dziś popr. forma M. lm: mecenasi. [przypis edytorski]

5. Friedrich Schiller (1759–1805) — niemiecki poeta, filozof. [przypis edytorski]

6. robić łokciami (daw.) — przepychać się w tłumie, pomagając sobie łokciami. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/nuda

Tekst opracowany na podstawie: Liryka niemiecka, tłum. Stefan Napierski, Bibljoteka Kameny, Lublin 1936

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Dorota Kowalska, Michał Król, Marta Niedziałkowska.

Okładka na podstawie: Thomas Claveirole@Flickr, CC BY-SA 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-22.