Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Herakles

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Herakles

Przez stepy szedł Herakles, niósł maczugę z drzewa, 

a w kędziorach mu bujnych wiatr świszczący śpiewa 

i o bary szerokie bije, jak o skałę. 

Słońce mu promieniało na piersi wspaniałe 

i nogi by ze spiżu¹. Szedł młodzieńczej krasy² 

i chwały pełen, wielbion przez rzeki i lasy, 

góry i morza sine, syn Zewsa³ straszliwy — 

li mu nie dostawało⁴ na kark ze lwa grzywy. 

Idąc w step, myślał w duszy: «Daj mi, Boże Panie, 

jakie w tej pustce wielkiej ogromne spotkanie, 

bo serce moje pragnie boju, walczyć żądam! 

Jestem młody i mocny! Niech w oczy spoglądam 

larwom ogniem zionącym, lub hufiec tytanów 

na mej drodze, niebieski mój ojcze, zastanów⁵! 

Jestem młody i młodość podnosi krew moję⁶! 

Jestem mocny — jak burza na obłokach stoję, 

chcę walczyć! Walka, boje są pracą młodości! 

Płomienna lawa w mojej przetacza się kości, 

i dnia jednego nie chcę mieć w pamięci, stary, 

w którym nie pokonałem, w którym moje bary 

nie zadrżały zwycięstwa dreszczem, kędy⁷ więcej 

jest rozkoszy, niż w dreszczu na piersi dziewczęcej. 

Na tom zrodzon, by walczyć. Gdzie oko me sięga, 

potwór się za potworem przeciw mnie wylęga, 

i wdzięczny-ć jestem, Zewsie, za owe wyrody, 

bo gdybym nie miał walczyć, cóż bym robił, młody? 

Młodość w walce strawiona, w lesie i w pustyni, 

męża słupem brązowym i półbogiem czyni». 

Gdy tak mówi, aliści⁸ z piaszczystej uboczy⁹, 

ogonem boki bijąc, lew olbrzymi kroczy, 

cień potworny wlekący. Gdy ujrzał człowieka, 

stanął, krwawą mu złością wraz¹⁰ oko zacieka, 

zjeżył grzywę i z piersi zły pomruk wyrzuci, 

jak grzmot z chmury, zajadłej oznajmienie chuci. 

I zaśmiała się w szczęściu młoda pieśń herosa, 

ruszył naprzód, odważnie natarł na kolosa, 

maczugą łeb mu trzaska, a gdy lew pazury 

i kły weń wbił, że grube krwi spłynęły sznury, 

i gdy od lwiego trupa cały we krwi swojej 

szedł znój spłukać i rany obmywać u zdroi¹¹ 

i w spiekłe walką usta czerpać z nich ochłody: 

cieszył się, że lwa spotkał i z lwem walczył, młody. 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. by ze spiżu — jak ze spiżu. [przypis edytorski]

2. krasa (daw.) — uroda. [przypis edytorski]

3. Zews — dziś popr.: Zeus; najwyższe bóstwo panteonu greckiego. [przypis edytorski]

4. li mu nie dostawało — tylko mu brakowało; nie dostać (daw.): brakować. [przypis edytorski]

5. zastanawiać (daw.) — stawać. [przypis edytorski]

6. krew moję — dziś popr.: krew moją. [przypis edytorski]

7. kędy (daw.) — tu: gdzie. [przypis edytorski]

8. aliści (daw.) — partykuła wzmacniająca, sygnalizująca zmianę sytuacji; nagle, wtem. [przypis edytorski]

9. ubocz (daw.) — miejsce położone z boku. [przypis edytorski]

10. wraz (daw.) — od razu, natychmiast, zaraz. [przypis edytorski]

11. u zdroi — u zdroju. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/przerwa-tetmajer-herakles

Tekst opracowany na podstawie: Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Wybór poezji, nakł. Gebethner i Wolff, Warszawa-Lublin-Łódź 1897.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Śląską z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BŚ. Utwór powstał w ramach "Planu współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku" realizowanego za pośrednictwem MSZ w roku 2014. Zezwala się na dowolne wykorzystanie utworu, pod warunkiem zachowania ww. informacji, w tym informacji o stosowanej licencji, o posiadaczach praw oraz o "Planie współpracy z Polonią i Polakami za granicą w 2014 r.".

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Katarzyna Dug, Wojciech Kotwica, Weronika Trzeciak.

Okładka na podstawie: The Wandering Angel, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-22.