Bianka Rolando

Pieśń dwudziesta dziewiąta. Lilith w powietrzu śpiewa do Bianchi

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pieśń dwudziesta dziewiąta. Lilith w powietrzu śpiewa do Bianchi

Bianco, Bianco najdroższa i ukryta ciągle 

Zabieram cię ze sobą daleko, pod spód 

Tutaj nasze pieśni nie są wysłuchiwane 

Prochy żywią się melodiami skruszonymi 

Wtul się w me włosy, bo podążamy 

przez wiele milionów istnień skrytych 

do pasa granicznego, gdzie tajemnica 

sekrety ukryte w słowach i pieśniach 

Nasze dusze podwójnie rozwarstwione 

w ukrytych szczelinach czarny krem wyborny 

Znam te szepty prawie modlitewne 

w twoim zmęczeniu odnajduję chciwie 

Czekałam długo na ciebie tutaj, niuchając 

Nocowałam w swej sukni, żywiąc masy 

skrawki słodkich korzonków rosnących 

na moich dłoniach, na stopach żyznych 

zagubił się ich smak, koloryt dawny 

dlatego świetnie nadają się na nawóz 

o nazwie fabrycznej Evergreen for you 

Schowana w swoich dawnych dekoracjach 

ze sklejki malowanej odręcznie, heblowanej 

Scenografie po spektaklach, kostiumy zużyte 

z bandaży, z plastrów przeciwreumatycznych 

Mam jeszcze ciepły głos, tylko dla ciebie 

Miodne wspomnienia rozświetlonych słów 

Czy pamiętasz ich znikome ślady w sobie? 

Zdyszana z pośpiechu śpiewam pieśń dla ciebie 

Jestem taka pospieszna, jestem pospieszna 

ciepła i wielokrotnie zagięta w sobie tutaj 

Przenoszę nasze ciężary do cieplejszych krajów 

naszą zgniliznę w koronkach ze słów noszę 

Sunę z wielkim wysiłkiem do tyłu 

trzeba teraz to przeliterować do początku 

Moja czarna królewno, porzucona przez siebie 

gdzie twój dwór okazały, gdzie twoje służące 

których obecności niechybnie oczekiwałaś? 

Osuszę twe łzy w biegu szalonym i celowym 

Jestem Lilith, pocieszycielka wycofana w dal 

Miękkie są nasze zbroje, delikatniejsze niż skóra 

cieląt i koźląt ssących daremnie wodę ciepłą 

przegotowaną, ostudzoną do temperatury pokojowej 

Podatniejsze jesteśmy na rany cięte i rwane 

Nie patrz tak na mnie, za głośno spoglądasz 

Musimy uważać na fruwające tutaj papiery ścierne 

wielkie, atakujące mechanicznie byty roztrzaskane 

czasami Gruboziarniste pilnują pól pustynnych 

Me kolana są sine od pasów startowych 

podchodzenia do lądowania w celach fizjologicznych 

Wysycha ma skóra delikatna bez kremów, bez dłoni 

Marnotrawię swą urodę w tym pejzażu z tytoniu 

Wybielona, chlorowana, w brudzie płukana bielanko 

ubrana w litanie do najświętszych serc błyszczących 

mają one funkcje odblaskowe, to czyni je migotliwymi 

są zdumiewająco funkcjonalne w liściastych lasach 

Wleczesz swe gobeliny, którymi się nikt nie interesuje 

ani to latające dywany, ani wyborne dekoracje wnętrz 

Wyścielają one wysypiska śmieci, pojemniki kradzione 

pojemniki na śmieci przywożone jak trofea zwycięskie 

Masz przy sobie klasery ze znaczeniami sprzed wojny 

między dobrem a złem, drugiej czy dwudziestej dziewiątej 

Przyciskasz pieśni do siebie jak ostatni oręż, tarczę rzeźbioną 

chroniącą przed pęsetami i dźwigami abstrakcyjnymi 

w ścisku, w skrzypieniu, w podnoszeniu wielokrotnym 

Uciekając przed zagładą rychłą, chowasz się do kąta 

liczysz i odliczasz od tyłu wszystkie wiersze w nadziei 

Swoje imię czytasz od tyłu, jak imię przewrócone w śnie 

lecz nie znajdziesz nic w tym przeczeniu frywolnej magii 

Musisz się tu więc pogodzić z przyciasnymi słowami 

z podśpiewkami naszymi sprzedawanymi za grosze 

Śpiewane rymy i schematy dla fałszywej gwiazdy 

oby swym blaskiem nas balsamowała przed zniknięciem 

w zapadniach niepamięci, w niewidoczności pospolitej 

Murzyńskie oblicza jednak w nas głęboko spoczywają 

odwrócone od posłuszeństwa, powinności dnia-nocy 

My, kolonizatorki u bram edenów, przedmieścia rabujące 

Jakoś nam tak trudno oddawać to myto za przejście 

ze zbiorów naszych, z plonów niezwykle płodnych 

trudno dziesięcinę ze słów oddać, przekraczając dalej 

tupiemy, podskakując w tańcu na znak buntu przeciwko 

w korowodzie cichym, zamkniętym na wszystko wokół 

Lecz w środku najgłębiej jest wielki lęk 

tłuszczem obrośnięty toczy naszą lotność 

Spoczywasz senna przy mnie, ze znużenia, ze snu 

Mój złowiony sum cały dnem umorusany, okraszony 

ciągle w poszukiwaniu mętnych granic dna stawów 

Węgorze czarne prześlizgują ci się między zębami 

gdy milczysz, także się kłębią, jak po bitwach morskich 

To ich umykanie, zakreślone grzbiety, słowa ze śliny 

nie odczytywalne przez wróżbitów ani grafologów 

Pochwycam cię, by w ich centrum oś ruchu zanikła 

powodując ich nienaturalny chaos i rozwarstwienie 

Podzielić je, rozwarstwić precyzyjnie w podroby 

na filety bez kręgosłupów dawnych, ości ukrytych 

na skóry preparowane i suszone w pełnym słońcu 

w popiołach nienasyconych ciągle i zmuszonych 

Uważaj, możesz puścić mą wstęgę przez nieuwagę 

Splotę więc dla ciebie nosze wygodne w drodze 

z mych czarnych tasiemek powiewających i włosów 

w powietrzu, co teraz bardziej słonym się wydaje 

jego smak czujemy już razem w ustach naszych 

ciszej

Kołysane przez szepty i szyfony 

przez szepty i szyfony  

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-dwudziesta-dziewiata-lilith-w-powietrzu-spiewa-do-bianchi

Tekst opracowany na podstawie: Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-22.