Bianka Rolando

Pieśń dwunasta. Biodro, które się zrosło

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pieśń dwunasta. Biodro, które się zrosło

Nie miałam w sobie cynizmu ani złości w trzewiach 

nie nosiłam w portmonetce drobnych, przekleństw 

Byłam przyjemna dla środowiska naturalnego 

Moje osobiste spaliny chronione były katalizatorem 

Zestarzałam się w spokoju, narzekając na ślad 

w krągłym biodrze, choć już nikt nie pamiętał 

Świetność mojego brązowego biodra minęła z czasem 

Pokochałam swoją cichą samotność z esencją herbaty 

Miałam coraz bardziej niewygodnie spętlone buty 

wbijały mi się w moje poskręcane stopy zapomnianej 

Coraz bardziej gniotły mi się jedwabne rajstopy 

na zmarszczonych kolanach ciągle wyczekujących 

Codziennie na targu kupowałam świeże warzywa 

Gotowałam, patrząc, jak zanurzają się w gorącej wodzie 

to jedyny grzech, który wspominam z niepewnością 

Słoneczna staruszka ze zdziwieniem odkrywa siwiznę 

Często w sklepach, dla żartu, grałam zapomniane role 

ku uciesze publiczności, by się cieszyli jeszcze raz 

Umierałam spokojnie wraz z kolejnymi kwitkami 

odcinki emerytury i badań na obecność nowotworu 

Na ostatnie pół roku bólu zostałam położona 

w Umieralni, gdzie zaprzyjaźniłam się z paprotką 

z wolontariuszką, którą namówiłam na studia 

Kiedy zmieniała mi pieluchę, podawała mi mleko 

dla dzieci powyżej 6 miesiąca życia, 6 miesięcy życia 

Cicho zasnęłam którejś gwiaździstej nocy teatralnej 

oddychając spokojnie i nie oddychając już spokojnie 

Słodka ciemność przygarnęła mnie ręką, wyciągniętą 

tylko do mnie, zgarniającą mnie jak drobniaki 

Teraz tu, na plaży, moje nieciało spoczywa w pokoju 

na ręczniku w kolorze ecrú wieczny odpoczynek 

Niedługo przyjdzie przypływ, czuję to w biodrze 

Jest bardzo wrażliwe na zmiany atmosferyczne 

Zabierze mnie do siebie na zawsze, spełni mnie 

tam gdzie będę tą, której biodro nareszcie się zrosło 

Moja meta nie była więc w ramionach drzewa 

Moja meta to ramiona tego brzegu, kochana czarna toń 

Nic potrzebuję, to miłość od pierwszego wejrzenia 

Wiem, znam doskonale jej słodki smak 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-dwunasta-biodro-ktore-sie-zroslo

Tekst opracowany na podstawie: Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-23.