Bianka Rolando

Pieśń trzecia. Przekrzywiony upadek

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pieśń trzecia. Przekrzywiony upadek

Mieszkam w ściółce leśnej — kreciej 

z regularnie płaconym ogrzewaniem 

gdzie wszystkie izolacje cieplne mruczą 

Ciepło wyściela moje małe schronienia 

z pluszu, z aksamitu, waty higienicznej 

Budzę się rano, by co dzień wpieprzać 

zdrową żywność i żyć w dobrym stylu 

zrównoważonej diety metafizycznej 

Nie jestem satanistką biegającą 

w czarnych rajstopach na głowie 

ani też kapłanką podcinającą piersi 

biodra, łabędzią szyję, brązowe nogi 

na znak, że nie pasują już do nastroju 

do adwentowej sutanny w tym roku 

Miało być sterylnie biało, chłodno 

żeby nikt nie wchodził do mojej pułapki 

zaprojektowanej na siebie samą 

Mogłabym ciągle przypudrowywać się 

spoconą twarz kokainą oblepiać 

zachowując ten śnieżny odcień bieli 

prawie nieczłowieczeństwa, diamentowy 

prawie boski chłód spojrzenia na wszystko 

Pozbyć się balastu głośnych opowieści 

wielkiego chrzanienia ze szklanką wina 

przekomarzania się i oglądania rannych 

w ramach dobrej nowiny non stop kolor 

Spokojnie w słonecznych okularach sunę 

przez dynamicznie rozwijające się przejścia 

podziemne 

Skrywana biel kołnierzyka, to nieludzkie 

bywać tak białym jak śmierć 

jak bianka 

Jakże by tu umrzeć, właściwie w jaki sposób? 

Czy w wielkich cierpieniach oczy przymrużać z bólu 

iskrzyć się w boleściach pozowanych do obrazu 

czy odejść łagodnie nieświadomym przesunięcia? 

Wybierz mi coś właściwego, na mój rozmiar 

na moje możliwości amatorskiego teatru gestów 

Przetestuj mnie, czy będę uciekać, czy ulegnę 

Czy histerycznie będę pozdrawiać całą moją rodzinę 

rozdając im w spadku kosmyki moich włosów 

pozostawionych na pożółkłej od lęku poduszce 

dekorując ją w orientalne wzory swym wiciem? 

Swobodnie mnie skrusz i połam sobie, jak chcesz 

Niech wygną się moje ręce, nogi poskładane 

w porządku alfabetycznym, zrywając nowalijki 

piano

Moja śmierć jest biała, onieśmielona sytuacją 

w której należy całować mocno w usta i patrzeć 

Moja śmierć w czepku kąpielowym bawi się 

w umieranie, mrużenie oczu od refleksów w niej 

Lubi mój kolor, choć w ręku ściska nowe barwniki 

W dzień mojego przekrzywionego upadku 

wszystko było przekontrastowane i przesycone 

Ta woda chlorowana, która była w basenie 

powodowała niszczenie wszystkich tkanin 

ich rozdzieranie w niefortunnych miejscach 

W białym kostiumie siedziałam, oparta o brud 

Baseny wykopywane na świętą pamiątkę męki 

Nie chciało mi się wtedy pływać w tym moczu 

irytowało mnie to ciągłe machanie łapami 

Ciągle utrzymywać się na powierzchni lustra 

rwać się do kolejnych oddechów, co wysoko wiszą 

ciągle walczyć o to bycie między, o to poziomowanie 

Mimo rezygnacji i zniechęcenia wodną formą relaksu 

weszłam na pośrednią w wielkości skocznię, między 

Chciałam zrzucić swe ciało zakostiumowane w dół 

Lekko odbiłam swój ostatni ciężar, wygięłam się w łuk 

triumfalny co najmniej, co najwięcej 

Mój skręcony lot trwał sekundy niefortunne, odliczane 

Uderzyłam w wystający brzeg sztucznego morza 

w wykafelkowany skalny klif, wywafelkowany uskok 

Poczułam długi ból głowy, kręgosłupa, palca u nogi 

Krzyknęłam z bólu rozbita o chlor, o swoje ciało 

Mój kręgosłup został złamany na tysiące części 

które rozbite niestety już do siebie nie pasowały 

ani ze względu na kształty, ani na motywy na nich 

Zaczęłam się roztapiać, zgruchotanie czułam chwilę 

przymknęłam oczy, licząc, że tak wygląda zakończenie 

mojego skakania do góry w dół, do dołu w górę 

Ciągnęłam za sobą cielesność wywleczoną 

Migotliwa podążała ona wciąż za mną 

próbowała we mnie odnaleźć dawnego właściciela 

obwąchując mnie, sprawdzając, nie dowierzając 

Trudno jest zostawić tę kapryśną słodycz po drodze 

z daleka jeszcze w tylnej szybie samochodu widzieć 

jak wyje z tęsknoty za tobą i nie rozumie, że to śmierć 

Przepełniona wodą odzyskuję pełnię przecieku 

Wtedy otrząśnięto mnie w chłodnym przejściu 

w korytarzu usłyszałam pytanie i słowa rozwiązane 

nie byłam w stanie ich uchwycić, mimo wysiłku 

Nie miałam w sobie jakiegokolwiek zaczepu 

żadnego przełamania w sobie, skrytej szczeliny 

Słów tych zrozumieć nie mogłam, skierowanych 

Przesunięcie smutne odsunęło mnie od siebie 

Poczułam obietnicę brzegu oddalonego o miliardy 

miliardy stóp, łokci, zaniedbywanych zgięć 

Rwałam się, chwytając się czegokolwiek 

ale wyrzuciłam się sama w szarosrebrny popiół 

Dziwne, bo byłam przygotowana na zajęcia WF-u 

miałam na sobie jeszcze ślad po kostiumie 

idealnie nadającym się do pływania w morzu 

Strój w cytrynowe pasy niebezpieczeństwa 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-trzecia-przekrzywiony-upadek

Tekst opracowany na podstawie: Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-23.