Bianka Rolando

Pieśń trzydziesta druga. Punta Corvo

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pieśń trzydziesta druga. Punta Corvo

Sztuczne kwiaty czarnym plastikiem pachnące 

schowam się w nich jako bruna i tam będę spijać 

z ich rozżarzonych pręcików szafran krokusowy 

Stąd będę obserwować panoramiczne niszczenie 

Wyrzucają tu mnie padlinożerne, przyglądając się 

Biegnę wciąż do tyłu, do tyłu uciekając przed nimi 

tam gdzie są czarne wybrzeża i plaże rozszarpane 

Dawne ujście rzeki Magry do morza jest wyschnięte 

Punta Corvo nad przepaściami, ostatni kawałek ziemi 

we wspomnieniu jej pylistości próbuję się zakopać 

usypać sobie jakąkolwiek mogiłę, byle jak przykryć 

Wleczona na pogubionych szczeblach kości swoich 

wznoszę swój wzrok z wysiłkiem nieludzkim 

Widzę z daleka miejsce dawnego połączenia wodnego 

Koryto rzeki szerokiej wkopane odwrotnie 

brzegi zakleszczone dawnymi okowami kalcytu 

antykaniony imponujące na tle ciągłego zachodzenia 

Zwapnione, zwątpione skały gną się w kierunkach oddolnych 

Są prehistoryczne dowody na to, że kiedyś tutaj były granice 

Wielkie katastrofy geologiczne oddzieliły tamami ujścia 

Rzeka tłusta, kiedyś czerpiąca z morza, miała tu swoją deltę 

te małe i większe dopływy miały swe imiona pradawne 

Magra zawróciła swój kierunek, rodząc ziarno bolesne 

od środka zatamowana, utracona z woli, w gniewie 

kanał wyschnięty, w nim tylko szkielety udawały dawny nurt 

Jakże to dawne czasy, w których jej dal rozpływała się w toni 

Głębokie koryto wskazuje na dawne, odrzucone zależności 

Pozostały jednak ślady w dawnych połączeniach wodnych 

Teraz sztuczna substancja płynie, lustrami odbija kanciastymi 

najtragiczniejsze szczątki po historiach rozsypane pod stoły 

Zasłaniam swe oblicza z przerażenia tymi powidokami 

Bagna wyrzucające z siebie nieprzetłumaczalne odchody 

Nie da się o nich powiedzieć w żadnych językach poplątanych 

Nie ma już tłumaczy, żeby tę starożytność zaklętą pojąć 

Widzę w ostrości wielkiej wyciągające się plaże w dole 

rozgrzane nienawiścią do oświetlenia nawet sztucznego 

Szukają ofiar, zazwyczaj spadają one spychane z Punta Corvo 

spadają one jak kwiaty wiecznie nieżywe i trwające 

na dywany spadają, pod stepujące, pod jaskrawe stopy 

tych, którym się udało zbudowanie tamy wiecznej 

Odwrócone imiona strumieni, kiedyś wpływających 

Dziś kanałami gnilnymi się zwą i ciągle się rozkopują 

kosztem nadających się do tego dostatecznie twardych narzędzi 

i w wiecznym, przekornym udawaniu swych głębin wabią 

A tam jest tylko parę minimetrów płynu, a reszta to szlam 

stoi, nic nie wytrąca jego chemii zawiązanej w sobie 

Pływają w nich nieżywe istoty zatkane wiecznym tłuszczem 

z przerażeniem obserwujące te dziwne pojemniki od środka 

Wiem, że zostanę zrzucona zaraz pod ich stopy z tej skały 

Będę leżeć na plaży wyłamana, gnieciona przez ich paradę 

Będę leżeć na ich betonach, malowanych emulsją światłoczułą 

Misterne to kłamstwo spowodowane odległością, że to nie plaża 

w której zanurzasz swój ciężar, w miękkości jej odpoczywasz 

To wszystko malarstwo iluzjonistyczne, wrażenie perspektywy 

Te odległości też są niewielkie, wszystko ściśnięte w sobie 

gnieżdżące i włażące na siebie, i rozpychane ostrymi łokciami 

Jak to wszystko może się mieścić w tak małym punkcie? 

Jego granice nierozszerzalne, tkane z włóczki ciernistej 

Jeszcze wokół tych skorup wydrążonych boleścią i śmiercią 

podąża wieczna procesja, pochód z wieloma uczestnikami 

dawnymi głowami roztrzaskują się o nisko założone stropy 

Rysują kontury, ściągając swym wzrokiem wszystko w pobliżu 

wszystkie resztki wyobrażające sobie zbyt wiele 

Rozciągane na krosnach niewyobrażalnych barwią sobą tkaninę 

Spadam na kawałek mej twarzy, na beton, słyszę już ich tupoty 

gęste, zbite w jednorodny pokaz siły, militarnych możliwości 

w milionach egzemplarzy powielane, odbijane boleśnie 

W kalcytowych zębach kruszą śmietanową porcelanę 

z dawnej rodzinnej zastawy wytłukiwanej regularnie 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-trzydziesta-druga-punta-corvo

Tekst opracowany na podstawie: Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-22.