Bianka Rolando

Pieśń trzydziesta szósta. Piesń Wija do bruny

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pieśń trzydziesta szósta. Piesń Wija do bruny

solo

A któż tu leży pod naszymi stopami? Tak, tak, już cię rozpoznaję 

Czyż to nie jest brudna bruna i cóż, me dziecię, powiesz mi teraz? 

Więcej grzechów nie pamiętam, za wszystkie bardzo nie żałuję? 

Klęknij, szepcz, szepcz mi, coś złego uczyniła, o niebiańska córko? 

Przybliż się do mnie, niechże cię zobaczę, niech cię trochę poznam 

Wezmę cię na ręce i rozgrzebię od środka, zobaczymy, cóż jest 

Odkryjmy jeszcze, cóż za pozostałości masz w swym gardle 

w śladach twych dawnych oczu rozczytuję pokrewieństwa inne 

skryły się one za bruną, za tym kawałkiem rozpryśniętym w dal 

Więc jak to tam było z tym pryzmatem na początku, gdzie reszta 

czyżby się dostały w szpary wiekuiste inne niż nasze arkady? 

Dawna bruna uciekała przed oblubieńcem w drodze na Miąskowo 

najmocniej odpryśnięta, zawlekła się do grobowca rodzinnego 

ponieważ za życia była pieprzniętą królewną, dzierżyła władzę 

to teraz trzeba ją w odpowiednie szaty ubrać, w płaszcze purpurowe 

Ten zestaw z płaszczem udręczonym podoba mi się, mój ulubiony 

Zawijam cię jak ochłap po reszcie, która jeszcze pachnie w tobie 

Nawet nie wiesz, jak żałosne jest używanie tak słabego języka pieśni 

Gdzież jest twoje rodzeństwo, gdzież są Blu i Bianca skruszone? 

Dlaczego nie przyprowadziłaś ich do mnie, dlaczego nie oszukałaś ich 

wabikami, drzwiami wiecznie uchylonymi do mych komnat z ciepłem? 

Och, jakże ja nienawidzę tych kolorowych kształtów ludzkich główek 

Błękitne, białe i brunatne wzory podzielone wobec niego, no, no, no 

A gdzież jest ta nasza piejąca pieśni, ja także chciałbym się jej ukłonić? 

Została mi z polowania tylko bruna, już ja ją odpowiednio nauczę 

Chce śpiewać, niech śpiewa, oto włożę w jej usta wielkie ciężary 

Po cóż mi taka gerbera pod me łożysko, na co mi ten śmieć brunatny? 

Widzicie, jak muszę wachlować się cytatami, jak uczony w piśmie 

Myślałaś, że nie dostrzegę ułamania po innych w tobie? 

Będziesz więc potrójnie po nieobecnych częściach cierpieć 

jeżeli możliwe jest trzykrotnej mocniej cierpieć tutaj 

a tu mi właśnie znajomy podpowiada, że jest dawka trzykrotna 

czeka właśnie na ciebie, oczywiście, że jest możliwe dla ciebie 

wszystko jest możliwe, nie ma rzeczy niemożliwych dla mnie 

doprawdy, co za brawura czynów, do prawdy od prawdy 

Jak widzisz, mam zacięcie do muzyki i słowa, niezwykle uzdolniony 

Towarzyszy mi ciągły nadmiar kropek zakańczających te białe wiersze 

Pozwól więc, że zlepię cię mocno w zakończenie interpunkcyjne 

zatrzasnę cię w tobie z okazji tego niespodziewanego finału 

ciągle zakończając się, pozostaniesz na zawsze znakiem zamazanym 

w środku zamazanym swoim własnym kolorem, który tak lubisz 

Arriwe’ derczi, bru’ na 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-trzydziesta-szosta-piesn-wija-do-bruny

Tekst opracowany na podstawie: Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-22.