Bianka Rolando

Pieśń trzydziesta trzecia. Rysunek II

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pieśń trzydziesta trzecia. Rysunek II

Czuję za sobą tupanie z uwiądem w tle 

Zniszczony rysunek od paru dni 

stoi w wodzie niezmienionej, pełnej soku 

Grzebiąc łapami w błocie pogrzebowym 

wyszukuję korzeni wyhodowanych przez wilgoć 

Kształt jakiś nieokreślony śledzi me postępy w nauce 

Rysunek określają punkty kaligrafowane, początkowe 

gdy je połączysz linią, to się ujawni graf skryty 

Używałam cyrkla na tej lekcji geometrii, kreśląc 

łuki zewnętrzne nieba, oba ich końce to błędy 

Kontrasty się wzmacniają, jest tylko czerń i biel 

Me ciało niedoskonałym instrumentem kreślarskim 

Przestrzeni wielkiej nie zmierzyłam łokciami suchymi 

nie pokonałam jej za pomocą skruszonej ekierki 

w rogach prawie diabelskich, nie pokonałam czyśćca 

Droga krzyżowa stacja 51, autobus się tu nie zatrzyma 

niebezpieczna tu okolica i w rozkładzie jazdy 

brak twego rozkładu, brak 51 kości skruszonych 

na tarce z orzechami, z daktylowymi opłatkami 

Mielę punkty drobnoziarniste na plamę barwną 

byle się nie zmieściła w tych właściwych skalach 

Sama rysuję me granice walcami wynajętymi 

w bryłach geometrycznych przechowują łona 

Potajemnie wychowują w swym chłodzie mioty 

z margaryny poczynione, by straszyć nimi innych 

Uciekajcie w popłochu przed mym rysunkiem 

Nawołujcie i w popłochu tatuujcie me imię 

pod pachami chowane, na lepsze momenty 

załóżcie głębokie dekolty na kolacje uroczyste 

może się uchronicie przed rysunkiem kolczastym 

przed siatką ogrodową, wrastają w nią pnie ciężarne 

w ich cielskach powoduje to bolesne przypominanie 

Ale teraz rozcieram swe granice restrykcyjne 

rozmazuję linie na włochate strzępy miękkie 

Rysunek drugi ukryty jest pod spoconą dłonią 

ma być bowiem trzecia jego cześć zmazana 

a ten środkowy fragment ciągle walczy między 

nieprzekreśleniem a przekreśleniem śliskim 

Spoczywa on wkopany w ziemię częściowo 

Część jego wystaje w postaci płyt granitowych 

z wykutym liternictwem jednostajnie osobliwym 

z dawnymi datami śnieżnobiało precyzyjnymi 

z imionami osób śpiących, ułożonych na boku 

Sen o złożeniu do grobu w garniturach brokatowych 

Kroki do wieczności pomylone w tańcu z podskokami 

na trampolinach z błony śluzowej wyścielającej 

wnętrza eleganckich wnęk z buku, z brzozy 

Wtopiona druga część zawsze w okolicach ziemi 

rysuje się na glebach nawożonych łajnem 

Rysunek ciernisty okrawa kształt pusty, zastany 

Określa mój kształt bolesny plątanina bluźnierstw 

słodkie, pozostawione w ścianie, dla płaczliwych raczej 

w miękkich kamieniach wetknięte, trwale się utleniają 

Pluję w siebie, analizując reakcje chemiczne zachodzące 

Znów obrastają moją mordę liszaje i pleśniawki kwitną 

hodowlane, nawilżane stale mą gęstą śliną, w głębokości 

uniemożliwiają mi bezkrwawe szemranie i lamenty 

Hultajskie ich zwyczaje w zdobywaniu nowych pól 

na mej twarzy w okolicach ust walczą nieustannie 

o przewodnictwo i wpływ na śpiewy wulkaniczne 

Zalana lawą swego głosu zbyt głośnego podkurczam się 

czekając na wykopanie z asfaltu z pobocza autostrad 

po których mkną, miękko świszcząc w pędzie, One 

Rysunek rozpada się, z trudem podnoszę ręce 

nadając mu formułę nieczytelnego i niechcianego 

odrzuconego przez budowniczych rysunku węglem 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/rolando-piesn-trzydziesta-trzecia-rysunek-ii

Tekst opracowany na podstawie: Bianka Rolando, Biała książka, Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznan 2009.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: Oops!, steve p2008@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-22.