Tadeusz Boy-Żeleński

Stefania

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Stefania

Powieść psychologiczna z kajetu pensjonarki

Kto poznał panią Stefanią¹,  

Ten wolał od innych pań ją. 

Coś w niej już takiego było, 

Że popatrzyć na nią miło. 

Oczy miała jak bławatki 

I na sobie ładne szmatki. 

Chociaż to rzecz dosyć trudna,  

Zawsze była bardzo schludna. 

Aż mówił każdy przechodzień: 

«Ta się musi kąpać co dzień». 

Choć męża miała filistra, 

W innych rzeczach była bystra. 

Jeździła aż do Abacji  

Po temat do konwersacji. 

Prócz tego natura szczodra 

Dała jej b. ładne biodra.  

Raz ją poznał jeden malarz,  

Który często pijał alasz. 

Jak ją zobaczył na fiksie², 

Zaraz w niej zakochał w mig się. 

Miała w uszach wielki topaz  

I była wycięta po pas. 

Przedtem widział różne panie,  

Ale zawsze bardzo tanie, 

I do swego interesu  

Miały dosyć podłe dessous³. 

Strasznie się zapalił do niej, 

Wszędzie za Stefanią goni. 

Miał kolorową koszulę  

I przemawiał bardzo czule, 

Żeby dała mu natchnienie,  

Ale ona mówi, że nie. 

Że umi kochać bez granic,  

Ale to tyż było na nic. 

Potem jej mówił na raucie:  

«Dałbym życie, żebym miał cię». 

Jak zobaczył, że nie sposób, 

Poszedł znów do tamtych osób. 

Ale już zaraz za bramą  

Mówił, że to nie to samo. 

Takiej dostał dziwnej manii,  

Że chciał tylko od Stefanii. 

Bo to zawsze jest najgłupsze,  

Kiedy się kto przy czym uprze. 

Mówili mu przyjaciele:  

«Czemu jesteś takie cielę, 

Z kobietami trzeba twardo,  

A nie cackać się z pulardą.» 

Więc jej zaczął szarpać suknie,  

A ta jak na niego fuknie. 

Wtedy całkiem stracił humor  

I upijał się na umor.  

Potem do Stefanii lubej  

List napisał dosyć gruby, 

Że to będzie znakomicie,  

Jak sobie odbierze życie. 

A ona myślała chytrze: 

«To by było nie najbrzydsze.» 

Lecz jak przyszło co do czego,  

Jakoś nic nie było z tego. 

Potem znowu za lat kilka  

Przyszła na nią taka chwilka.  

I myślała, czy to warto  

Było być taką upartą. 

Lecz tymczasem mu wychłódło,  

Bo już była stare pudło. 

Tak to ludzie trwonią lata,  

Że nie są jak brat dla brata. 

Z tym największy jest ambaras,  

Żeby dwoje chciało naraz. 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. Stefanią — dziś popr. forma B. lp: Stefanię (autor użył formy dawniejszej dla rymu i dla żartu). [przypis edytorski]

2. fiks (przest., z fr. jour fixe: ustalony dzień) — spotkanie towarzyskie, przyjęcie. [przypis edytorski]

3. dessous (fr.: pod spodem) — bielizna. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/slowka-zbior-stefania

Tekst opracowany na podstawie: Tadeusz Boy-Żeleński, Słówka: zbiór wierszy i piosenek, nakł. Księgarnia Polska B. Połonieckiego, Lwów; wyd. E. Wende, Warszawa 1913

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Dorota Kowalska, Marta Niedziałkowska.

Okładka na podstawie: Cyrk, Stanisław Osostowicz (1906-1939), domena publiczna

Plik wygenerowany dnia 2024-05-23.