Juliusz Słowacki

Śmierć, co trzynaście lat stała koło mnie...

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Śmierć, co trzynaście lat stała koło mnie...

Śmierć, co trzynaście lat stała koło mnie, 

Poszła i wbiegła do carskiej komnaty, 

Car ją jak wariat przyjął — nieprzytomnie — 

I oddał ducha przy strzale harmaty, 

Który gromowi bożemu podobny, 

Poszedł na Moskwę jako dzwon żałobny. 

Moskwa w powietrze blade zasłuchana, 

W czepcach złocistych jak matuszka stara, 

Słysząc to rzekła: «Albo śmiech szatana, 

Albo też pękło czarne serce cara». 

I cała wyszła na zielone błonia¹ 

Czekać na jezdca² pierwszego i konia. 

Pierwszy koń leciał, a był jako smoła, 

I cały czarny jeździec na nim siedział, 

Przez lud przeleciał i wpadł do kościoła, 

Przez lud przeleciał — słowa nie powiedział; 

A kiedy kościół odemknięto z trwogą, 

W tej ciemnej Ławrze nie było nikogo. 

Drugi przeleciał — lecz resztkami włosa 

I chustą krwawą się krył przed narodem, 

Jak człowiek, który nie ma ust i nosa 

I twarz ma całą zgniłą jednym wrzodem. 

Ten, jako zwykle car czynić przywyknął, 

Wbiegł w zamek — usiadł na tronie i zniknął. 

Trzeci przeleciał — ale był z daleka 

Widny ludowi... że był jak ruina, 

Która ma okna tam, gdzie u człowieka 

Serce się mieści i szyja się wcina... 

Ten nie doleciał, bo nań wpadły kruki 

I rozerwały przed ludem na sztuki. 

Wtenczas lud krzyknął: «To nasze trzy cary, 

Które w człowieku teraz jednym były; 

Najpierwszy: to duch i proch, i car wiary, 

A drugi to proch i duch, i car siły; 

A trzeci — od tych rozerwany ptaków, 

To car-kat... który był królem Polaków». 

[1845]

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. błonie — duża przestrzeń porośnięta trawą; pastwisko, łąka. [przypis edytorski]

2. jezdca — dziś popr.: jeźdźca. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/smierc-co-trzynascie-lat-stala-kolo-mnie

Tekst opracowany na podstawie: Juliusz Słowacki, Dzieła Juliusza Słowackiego. Pierwsze krytyczne wydanie zbiorowe, t. I., Wiersze drobne, wyd. Bronisław Gubrynowicz, Lwów 1909

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Marta Niedziałkowska, Aleksandra Sekuła.

Okładka na podstawie: Ernst Vikne@Flickr, CC BY-SA 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-23.