Jan Kasprowicz

X

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

X

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

1.

Tęsknię ku tobie, o szumiący lesie! 

Ku twoim pieśniom, które wiew wiosenny 

W bezmierny przestwór na swych puchach niesie, 

Ulata duch mój, sam w melodie plenny¹. 

Syt jestem ziemi, z tej kaźni codziennej 

Trosk jej i cierpień, o szumiący lesie, 

W akordy hymnów pierwotnych brzemienny, 

Jak więzień z kajdan, tak ma dusza rwie się. 

Jest zapomnienie w twej pieśni; jest lube, 

O rozśpiewany, o szumiący lesie, 

W fali twych tonów rozpłynięcie bytu; 

Jest w nich tajemne przeczucie, że zgubę 

Tego, co duszy wybawieniem zwie się, 

Chowają w sobie dziedziny błękitu... 

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

2.

Struny twej harfy, o szumiący lesie, 

Dech ów porusza, co był w onej porze, 

Gdy pod budowę wszechświata przyciesie² 

Pramistrz w niezmiernym układał przestworze — 

Gdy kształty bytów święte Słowo boże 

Przybierać jęło. O szumiący lesie, 

Rozlewne dźwięków przedwiekowych morze! 

W on czas, gdy żywioł za żywiołem rwie się, 

Kiedy Tworzyciel blask swój i swe cienie 

I cichość swoją i swój rozgwar niesie 

W pustą bez słońca i bez nocy głuszę — 

To samo w on czas³ spłodziło nasienie, 

O rozśpiewany, o szumiący lesie, 

Dwie siostry bliźnie: twą i moją duszę. 

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

3.

Dlatego dzisiaj, o szumiący lesie! 

Ma dusza wnika w twą duszę, rozumie, 

Chociaż ludzkiego ciała ogniem zwie się, 

Choć ludzkim śpiewa językiem, w twym szumie 

Akord najcichszy... A gdy w drzew twych tłumie, 

O rozśpiewany, o szumiący lesie, 

Wichr się rozgości w swej szalonej dumie 

I burzycielskim swoim tchem rozniesie 

Twe liście świeże, przerywając ciszę 

Trzaskiem konarów, i ma dusza gnie się 

I swą koronę wraz z twymi kołysze 

I razem z tobą, o jęczący lesie, 

Jęczy i jęk swój razem z twoim splata 

W echo tych cierpień, co ranią pierś świata... 

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

4.

O rozśpiewany, o szumiący lesie! 

Wiem–ci ja dobrze, że ten wichr, choć zrywa 

Twe i me łono, choć ból z sobą niesie, 

Że snać⁴ go dusza nie wytrzyma żywa, 

Nie jak wróg na nas z dzikim świstem spływa, 

Ale najszczerszym przyjacielem zwie się, 

Bo najszumniejsze melodie dobywa 

Z mej i twej lutni, o rozgrany lesie! 

A jednak dzisiaj — niech wierzchołki twoje 

Ten tajemniczy, cichy wiew porusza 

W pieśń, co ma w sobie zapomnienia zdroje, 

Co rozpłynięciem jest bytu. Niech rwie się 

Świat ten! Spokoju spragniona ma dusza, 

O słodką ciszę szeleszczący lesie! 

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. plenny — wydający plon. [przypis edytorski]

2. przyciesie — dolna belka ściany; przenośnie: podstawy budynku. [przypis edytorski]

3. w on czas — w tamtym czasie. [przypis edytorski]

4. snać — może, podobno, przecież, zapewne. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/w-ciemnosci-schodzi-moja-dusza-x-tesknie-ku-tobie-o-szumiacy-lesie

Tekst opracowany na podstawie: Jan Kasprowicz, Krzak dzikiej róży, Towarzystwo Wydawnicze, Lwów, 1898

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez Bibliotekę Narodową z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów BN.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Aleksandra Sekuła, Olga Sutkowska.

Okładka na podstawie: Robert | www.robertvandijk.com@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-23.