Bolesław Leśmian

Wieczory

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Wieczory

Wieczory moje, minione wieczory, 

Widmem pierścieni złotych i bransolet 

Zdobiące sosen pordzewiałe kory 

I brzóz biel nikłą! 

Szkarłat i fiolet 

Snem powikłanym znoją się na chmurach, 

Nim się chmur brzegi mgłą zieleni omszą 

I w dym zszarzeją w spalonych lazurach. 

Głębina parku staje się znajomszą 

Nozdrzom, co węszą całe gniazda woni 

W zagąszczach krzewów, bo, nabrzmiałe zmierzchem, 

Kwiaty rozpustniej swych pyłów rozpierzchem 

Drażnią powietrze, przypadłe do skroni 

Ziemi, podziemnym opętanej szałem 

I czyhającej na zejście niebiosów 

Do jezior głębi... 

W uciszeniu białem 

Oparów, w nic się złocących powoli, 

Włóczy się mrowie snów, przysiąg i losów 

Niczyich, własnej zostawionych doli, 

Nieprzynależnych, prócz siebie, nikomu! 

Dusza w tem mrowiu szuka pokryjomu 

Wróżb na dzień zeszły... Zaś dłonie obiedwie, 

Choć nieruchome zadumy drzemotą, 

Czują się — niby wyciągnięte w złotą 

Dal — w taką złotą, że widną zaledwie 

Oczom, — że aż się w oczach dzieją zmory!...  

Wieczory moje, minione wieczory! 

Gdziem was nie widział? Na łąkach, obłokiem 

Kwiecia zbryzganych! I w lasu przestrzałach, 

To tu — to ówdzie wyszperanych okiem 

Wśród pni, zestawnych w dowolne szpalery... 

Na kołach wozu, które senny wałach 

Słońcu na pokaz wlecze, — wszystkie cztery 

W ruchliwy koral mieniąc pracowicie... 

Na stepach, kędy niespodziane drzewo 

Tak się przestrzeni narzuca obficie, 

Że się niebiosom czarna staje wnęka!... 

W stodół szczelinie, zaprószonej plewą, — 

W szparach opłotów, gdzie przez wybój sęka 

Błękit przecieka potajemną strugą 

Kropla po kropli — pokrzywom na liście... 

Na stogach siana, co, parząc za długo 

Zieleń na słońcu, błękitnieje mgliście... 

Wśród wierzb, pokłonnych swych gałęzi zwisem 

Nurtom ruczajów... I na wzgórzu łysem, 

Rudem od szczawiu rdzy i dziennych spiekot... 

Na strzech jedwabiu, co, w bociani klekot 

Wsłuchane, w gnuśnej grzybieją tęsknocie... 

Na zgromadzonem w skrzętny wieniec złocie 

Splotów dziewczęcych — i na srebrze starczem 

Jakowejś brody wędrownego dziada!... 

W zielonych szybach rozszalałych karczem, 

Skąd wrzask pijany, wybuchając, wpada 

W pobliski cmentarz, co przekrwawia w ponsy 

Krzyże przejrzałe i brzóz nagłe wstrząsy 

I swych jarzębin ogniste paciory!...  

Wieczory moje, minione wieczory, 

Pełne zarazy urojonych sprzyjań 

Duszy, na żmudny sen o szczęściu chorej 

I zasłuchanej w szmer waszych przemijań 

Obłoków skrajem!... 

Gdziekolwiek zwidziane — 

Wszystkie was wlokę w ślad mojego cienia, 

Co źdźbłem błękitu kołacze we ścianę 

Chaty, wyśnionej stopom w dniu zmęczenia... 

Żadnego nie brak! Wszystkie pamięć złocą, 

Jako dłoń skąpca wszystek skarb sygnetów, — 

Bom zawiekował duszą w fioletów 

Waszych mgławicy, zapodzianej w sobie! 

Śmierć mi nie będzie wiekuistą Nocą. 

Lecz wiekuistym Wieczorem!... Gdy w grobie 

Zdziwię się nagle — bezniebny, beztęczny, 

Szparom i trafom bylejakim wdzięczny 

Za przypomnienie bylejakich rzeczur, 

Kałużysk brudnych lub żabich poziewań, — 

Zlećcie się ku mnie — złotsze i zaklętsze — 

Na ten ostatni, wiekuisty Wieczór, 

Na tę ostatnią dolę zanieśpiewań! 

Niech mej mogiły zamieszkałe wnętrze 

Rozwidnią wasze, purpurowe zorze! 

Niech widny Bogu do snu się ułożę 

Na wznak — a skronią ugrzęznę w tym błędzie, 

Że śmierci niema, nie było, nie będzie! 

Są tylko zajścia zórz za ciemne bory...  

Wieczory moje, minione wieczory!...  

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wieczory

Tekst opracowany na podstawie: Bolesław Leśmian, Sad rozstajny, wyd. J. Mortkowicz, druk W. L. Anczyc i Ska, Warszawa 1912.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl) na podstawie tekstu dostępnego w serwisie Wikiźródła (http://pl.wikisource.org). Redakcję techniczną wykonała Paulina Choromańska, natomiast korektę utworu ze źródłem wikiskrybowie w ramach projektu Wikiźródła.

Okładka na podstawie: Riding couple, Wassily Kandinsky, domena publiczna

Plik wygenerowany dnia 2024-10-02.