Adam Wiedemann

Część IV

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Część IV

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

oceany nareszcie

w WORECZKU z piernikami samotny biały wafel 

wygląda jak etykieta choć nie o piernikach 

o sobie tylko mówi i ja też nie o nich 

i nawet nie o sobie oceany mają 

SZCZĘŚCIE zjechało po paznokciu w dół i będę musiał 

uciąć je albo hodować nie wiadomo już po co 

(martwe) (i niewykorzystane) (i nawet 

dość niewygodne) nawet oceany  

wy DZIECI rozczochrane wy smoki ROZPRUTE 

macie nareszcie czegoście szukały 

suche jak pieprz będziecie i trwalsze od skały 

oceany otwarte i nieogarnione  

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

I TO MA BYĆ DESZCZ?

I TO MA BYĆ DESZCZ? (woła życie) Kto w ogóle wymyślił 

ten miesiąc: marzec. Brak ci jeszcze czego? 

Zofia Nałkowska od rana się martwi 

oswoje drugie ucho (pierwsze już się nie liczy). 

Jeszcze chwila i nic. Nic mi już nie trzeba. 

Trumien kokonik. Chociaż (spoglądam przez Krysię) 

skoro mamy wyglądać jak te gałki z chleba 

(co to właściwie są gałki? ), może daj nam dzisiaj.  

Kraków, 23–24–25 marca 1995

*** [Coś w zębach]

Coś w zębach. Twarde. Wypluć, czy rozgryźć? Rozgryzam. 

I? Opłaciło się. Pieprz, chyba z kiełbasy. 

Leciutka rozkosz, ogieniek błądzący chwilę po języku 

(wierszyk).  

Ostrów Wlkp., 28 lutego 1995

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Dobre maniery

Jesteśmy wszyscy zbyt uprzejmi Gdybyśmy 

byli mniej mniej byśmy się krzywdzili 

Wciąż tylko mniej i mniej Dlaczego cię tak mało? 

Coś ci przecież zawdzięczam To moje 

niedopatrzenie  

Wygłupiam się (za dużo 

gości na tej imprezie) 

Już się nie mogę obudzić To już przeszłość 

Przeźroczysta Spójrz na nią Czy mnie widzisz? 

Siedzę pod stołem i słucham Pod tapczanem 

kałuża atramentu Spójrz: jestem błękitny  

Nie ma kogo przepraszać nie ma czego pamiętać 

nie ma na kogo patrzeć Ma się zaraz dreszcze 

Żyjemy Nie da się ukryć 

Ktoś był tak uprzejmy  

Kraków, 21 kwietnia 1995

Ktoś mówi do mnie

Marcinowi Świetlickiemu

Umarłam w pierwszym roku denominacji 

nigdy się nie nauczyłam tych nowych pieniędzy 

Zresztą po co Wszystko mi kupowali 

Miałam taką ambicję  

Teraz już mi niczego nie wypada się uczyć 

mam wszystko elegancko i chyba za darmo 

wiem czyj włos mi się wplątał wtedy do zegarka 

Wiem i nie wiem co zrobić z tą wiedzą  

Lubię siąść sobie w kuchni zwłaszcza nocą 

mogłabym ugotować różne smakołyki 

a jednak wolę siedzieć nie chce mi się wstawać  

teraz kiedy nie muszę czekać już na lepsze czasy 

nie przeszkadza mi czuć się jak gdybym czekała 

Kiedyś przyjdziesz i wstanę ale razem z tobą  

Kraków, 3 maja 1995

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Venus pobudzona przez Tycjana

dla Jarka Górnickiego 

i Pawła Borowca  

i gdzie ta toaletka, przy której siadywałam 

(mów dalej, opowiadaj) pamiętasz? 

mnie tam wtedy nie było, rzucali kamieniami 

(skąd brali tyle kamieni?) piliśmy tylko wino 

ja w samym środku ziemi, ja w płaszczu Kosmosu 

kropla potu na skórze, obecność 

nie do zastąpienia, nie do starcia 

ja rozumiem, ja byłem, dwa przystanki dalej  

Kraków, 19 lipca 1995

Małż żałobny

to? chwasty? (skąd wiedziałaś? nie było ich rok temu?) 

to wygląda jak las, monstrualnie zmniejszony, 

ale nie stawia oporu, grube pnie, puste w środku, 

jeden but mam już pełen ziemi, tej ziemi 

z cmentarza, pewnie już wrosły (co by było 

gdyby pod twoją skórą nie było kości gdyby 

pod twoją kurtką był tylko sam szkielet gdybym teraz 

[wtedy] rozmawiał zupełnie z kim innym? nic) w babcię  

Kraków, 18 października 1995

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Sonet

dla Marty Wojdak

nawet król, dajmy na to, nie wie co nas czeka 

(ślepy jest ten co włada, bo ciemnością włada) 

więc skąd ja miałbym wiedzieć, może mam halucynacje, 

dziś, na przykład, słyszałem jakieś bulgotanie 

przez okno, potem łomot na korytarzu, smród 

spalonego mleka, teraz znów ten chopin, 

chciał błyszczeć no to błyszczy, starczy chcieć i jest.  

zapach pieczonych kurcząt, dociera aż do sracza, 

udka, skrzydełka, piersi, wszystko oddzielnie, skwierczy 

tam na patelni, łączy się w zapachu, zapach 

to taki kurczak, który wreszcie umie latać.  

pozbywam się zapachu (może mam halucynacje), 

aż wreszcie kiedyś stwierdzę, zrośnięty z nim na stałe, 

że przecież, choć niejasno, wszystko to wiedziałem.  

Kraków, paździemik-listopad 1995

Sądząc z rozmiarów

gdy coraz więcej świetlnych tablic informuje 

o obiektywnych zmianach robisz się równie szczery 

jak one (jak można tak mało cierpieć?) gdy 

czas w którym żyjemy wydał się przez moment 

kawałkiem mięsa w zupie (jak można nie chcieć 

skosztować?) gdy znów ktoś jedzie pociągiem 

z tobą w głowie a ty w niej jak robak (jak można 

tak mało kochać?) pamiętaj że w następnym błysku 

zobaczysz tylko niebo i paznokcie w zlewie 

Kraków, listopad-grudzień 1995

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest udostępniony na licencji Licencja Wolnej Sztuki 1.3
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/wiedemann-samczyk-czesc-iv

Tekst opracowany na podstawie: Adam Wiedemann, Samczyk, Obserwator, Poznań 1996.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl). Reprodukcja cyfrowa wykonana przez fundację Nowoczesna Polska z egzemplarza pochodzącego ze zbiorów autora. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Paulina Choromańska, Aleksandra Kopeć, Paweł Kozioł, Jan Szejko.

Okładka na podstawie: Jens Mayer@Flickr, CC BY 2.0

Plik wygenerowany dnia 2024-05-23.