# A cóż z tą Dzieciną...

# A cóż z tą Dzieciną…

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

A cóż z tą Dzieciną będziem czynili,
Pastuszkowie mili, że się nam kwili[1]?
Zaśpiewajmy Jej wesoło
I obróćmy się z Nią w koło,
Hoc, hoc, hoc, hoc.

Podobno Dzieciątko że głodne, płacze;
Dlatego tak z nami nierado[2] skacze:
Więc ja Mu dam kukiełeczkę[3]
I masełka osełeczkę[4],
Pa, pa, pa, pa.

Czy bez Matuleńki płacze Dziecina
Więc Ją do miłego zaprośmy Syna:
Mama, mama do Dziecięcia,
Utul tego płacz Panięcia[5],
Ma, ma, ma, ma.

Czy dlatego płacze ma Złota Duszka,
Że nie ma Józefa w domu staruszka[6]:
Wiec Józefa zawołajmy,
I ciesząc Je, zaśpiewajmy:
Ta, ta, ta, ta.

Albo Pacholęciu[7] w dudki[8] zagrajmy,
I na piszczałeczkach rozweselajmy:
Li li li li moje dudki,
Skacz, Robaczku mój malutki.
Li, li, li, li.

Nie tak, nie tak cieszcie miłą Dziecinę,
Ja Mu wnet laleczkę piękną uwinę:
Lala, lala moje Dziecię,
Lala, lala moje życie.
La, la, la, la.

Jeszcze i kąpiołkę[9] Mu nagotujmy[10],
Na kąpiel serdecznych łez nie żałujmy;
O, Dziecino, hul hul hul hul,
Ja już płaczę, Ty się utul.
Hul, hul, hul, hul.

Jużci nie chce płakać Dziecina dłużej,
Ale ukojone oczęta mruży:
Wiec Ją włóżmy w kolebeczkę,
Zaśpiewajmy Jej piosneczkę.
Lu, lu, lu, lu.

Ale drżysz od zimna, mój Aniołeczku,
Leżąc w tym kamiennym, zimnym żłóbeczku:
Więc z osiołkiem oraz z wołem,
Chuchać bedziem na Cię społem[11].
Chu, chu, chu, chu.

Pókiż tego będzie[12]? Dość tego dzieci;
A czemuż nie idzie spać drugi, trzeci?
Dosyć osieł[13] i wół beczy,
Budzą Dziecię, nie do rzeczy[14].
Spać, spać, spać, spać.

kwilić — cicho płakać. [przypis edytorski]

nierado (daw.) — niechętnie. [przypis edytorski]

kukiełeczka — tu: ciasto w formie ludzkiej figurki. [przypis edytorski]

osełeczka — zdrobnienie od „osełka”, co oznacza owalną bryłkę masła. [przypis edytorski]

panię — dziecko wysokiego rodu. [przypis edytorski]

staruszka — według tradycji Józef, poślubiając Maryję, był od niej dużo starszy. [przypis edytorski]

pacholę — dziecko, chłopiec. [przypis edytorski]

dudki — zdrobnienie od „dudy”, instrument ludowy złożony z piszczałek, do których powietrze było wtłaczane ze skórzanego worka. [przypis edytorski]

kąpiołka (zdr.) — kąpiel. [przypis edytorski]

nagotować — przygotować. [przypis edytorski]

społem — razem, wspólnie. [przypis edytorski]

pókiż tego będzie — sens: jak długo jeszcze będzie trwać ta zabawa? [przypis edytorski]

osieł — dziś popr.: osioł. [przypis edytorski]

nie do rzeczy — bez sensu. [przypis edytorski]