# [Gdzie bluszcz po zimnym grobie się wije...]

Karol Bołoz Antoniewicz

# Karol Bołoz Antoniewicz. [Gdzie bluszcz po zimnym grobie się wije…]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Gdzie bluszcz po zimnym grobie się wije,
Starzec nad grobem duma już zgrzybiały;
W myśli przerzuca przeciąg życia cały;
W przeszłości tylko i czuje, i żyje!

Lecz zegar śmierci niebawem wybije,
Geniusz się smutno unosi nad skały;
Temu za życia świat jeszcze za mały,
Co go po śmierci ziemi garść pokryje;

Życie jak płomyk, co się w chmurach mignie,
My nie widzimy, jak czas chybko leci,
I krew pomału w naszych żyłach stygnie,

Słońce witamy dzisiaj, jeszcze dzieci —
Lecz gdy się jutro z oceanu dźwignie,
Ach, może zimny grób tylko oświeci!