# [Lecz próżna nadzieja, i martwe życzenia...]

Karol Bołoz Antoniewicz

# Karol Bołoz Antoniewicz. [Lecz próżna nadzieja, i martwe życzenia…]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

> Ah that thus my lot
> Might be with peace and solitude assign'd
> Where I might from some little quiet lot
> Sigh for the crimes and miseries of mankind

Southey.

Lecz próżna nadzieja, i martwe życzenia;
Ach! życia wiosna nigdy nie powróci,
Czas chybki[1], własną falę nie odwróci;
Lecz inny promień rozrzedzi te cienia;

Gdy pierwsze życia spełzną omamienia,
Burza spokojne zwierciadła zakłóci;
Młodzieniec z wiru kiedy się ocuci;
Postać się świata dla niego odmienia!

Blask, co go w życia młodości otoczył,
Przed okiem męża blednieje i znika;
W prawdziwym świetle, kiedy świat zoczył[2].

Słodsze uczucia w sercu swym zamyka;
— — — — — — — — — — —
— — — — — — — — — — —

chybki (daw.) — szybki i zwinny. [przypis edytorski]

zoczyć — zobaczyć coś. [przypis edytorski]