# Atłas i kitaj

Ignacy Krasicki

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Atłas w sklepie z kitaju[1] żartował do woli;
Kupił atłas pan sędzic[2], kitaj pan podstoli[3].
A że trzeba pieniędzy dać było kupcowi,
Kłaniał się bardzo nisko atłas kitajowi.
Gdy przyszło dług zapłacić, a dłużnik się wzbraniał,
Co rok się potem kitaj atłasowi kłaniał.

kitaj — tanie, cienkie płótno bawełniane; por. kitajka. [przypis redakcyjny]

sędzic — syn sędziego. [przypis redakcyjny]

podstoli — pierwotnie jeden z urzędów stołu królewskiego, zastępca stolnika, później również jeden z urzędów ziemskich. [przypis redakcyjny]