# Elegia IV

Krzysztof Kamil Baczyński

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Ach, mówiłbym ci o nocach zbitych gradem jak ptaki,
mówiłbym słowa błędne o drzew tragicznych twarzach,
o latarniach jak świece, gaszonych krepą[1] wiatru…
ach, mógłbym… mógłbym dzień jak oczy spokoju przerażać…
Patrz… noc uderza w martwe akordy cieni,
droga odchodzi w gorzkich łkaniach latarń.
Jak trudno szczęście w karty papieru zamienić.
Jak trudno w oczach dalekich szukać odbić świata.
Patrz… oczy — smutni pielgrzymi odchodzą drogą —
spłakaną wiatrem, ciężkim, czarnym samobójcą,
można nie szukać gwiazd,
można nie płakać w ogrójcach,
noc można zgasić jednym ruchem dłoni.

> II. 39 r.

krepa — tkanina o lekko pomarszczonej fakturze, kojarzona z żałobą. [przypis edytorski]