# *** [Nocą, gdy sanie...]

Krzysztof Kamil Baczyński

# Krzysztof Kamil Baczyński. Juwenilia II. * * * [Nocą, gdy sanie…]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Nocą, gdy sanie szeptem przesuną po drodze,
niebo wysoko rośnie na kolumnach smreków[1]
i gwiazdami oddzwania modrym śniegom odzew
nad wsiami płynącymi w dole ciszy rzeką…
Wonna kaplica nocy gaśnie w ostrych świecach
drzew ucichłych o zmroku jasną gęścią bieli,
drogi płyną niebieską polewą księżyca
w zgęstniałe morze nieba, w dzwonną, czystą ciszę.
Mróz otarł szorstkie futro w nasze ciche usta,
zmrok pogasił strumienie jak błękitny płomień
i noc rozpięta miękko na zastygłych drzewach
zgaśnie cicho na matach wietrznych oszołomień.
A wtedy oczy zajdą w szklane, śliskie niebo,
które głębią odpłynie smutnie i bezchmurnie,
przepastne, modre stropy pękną wielką ciszą
i wyżej pojedziemy… w diamentowe turnie[2].

> 6. I. 39

smrek (reg.) — świerk. [przypis edytorski]

turnia (reg.) — szczyt górski. [przypis edytorski]