# Pamiąteczki

Krzysztof Kamil Baczyński

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Pamiąteczki zasuszone — nieba róż.
Na pudełku tyrol i jabłoń.
Takie proste było wszystko: chleb i nóż,
a teraz gdzie opadło?
Takie proste byłyby lata
— zasuszone dziś w książkach płatki.
Jak obrazki zielenią odczuć?
Niewypukłe obrazki, gładkie.
[Nie ma ciebie, nie będzie, po co
szukać gwiazdek w czarnej sali?
Tylko pamięć wysycha — potok,
świat — klinika trocinowych lalek[1].]
Dziecinnieje mi ziemia znów
zamykana w tajemnice pudełek.
Oddalony smutek snów
jak nad śmiercią rzucona przełęcz.

Srebrny kluczyk. Nakręcane ptaszki —
— pomniejszone pozytywki zdarzeń.

A to wszystko maleńkie obrazki
powieszone na potężnym konarze.

> szpital, III 41 r.

Nie ma ciebie… klinika trocinowych lalek — w rękopisie fragment ten został przekreślony; zob. http://polona.pl/item/26358514/83/. [przypis edytorski]