# Bez nut

Józef Czechowicz

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

zapada w biały papier
naprzeciw słońca i wód
odwieczne promienie
spadają też mieczami z chmur

śpiewaczki jedwabne jagnięce
i wy dziewice pożogi[1]
przez wiersz przeświecają wasze ręce
księżycem złowrogim

zorza opada przez chmury
a semafor wybucha wzwyż
drzewa kwitną drzewa wichr[2] łamie
konie fal szaleją u zgliszcz[3]

chrapliwe pierwotne krzyki
trzaskają nad światełkiem muzyki
i wąwozami popłynęła szumu ulewa
te wiersze z mitycznego kraju
niechcące śpiewać

pożoga (przen.) — dramatyczne wydarzenia, zwykle wojenne, niosące zniszczenie i cierpienie. [przypis redakcyjny]

wichr (poet.) — wicher. [przypis redakcyjny]

zgliszcze — pozostałość po pożarze, pogorzelisko. [przypis redakcyjny]