# rumowiska głazów

Miłosz Biedrzycki

# Miłosz Biedrzycki. *. ***[1]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

szedłem i szedłem szeroką doliną

przez rumowiska głazów, wciąż wyżej
jednym z jej zboczy, na przełęcz, skąd
nagle otworzył się widok na biały
lodowiec schodzący aż do jeziora

w dolinie po drugiej stronie; lód
wpełza pod wodę, aż odłamują się kry
wyglądające z daleka jak białe cielaki
na zimnozielonej łące — kolory

tak krystaliczne i mroźne, że chłód
przebiega ciało, leżące wygodnie
na szorstkim granicie zalanym
słońcem. środkiem przełęczy

przechodzą trzy maleńkie figurki, mogę
dostrzec szczegóły strojów, a nawet
— wiatr wieje w moją stronę — słyszę
strzępy ich rozmów, wszystko na

miejscu, nawet podłużne czerwone pasmo
chmur przez całą szerokość nieba — skąd
wiem, że to sen — skąd wiedziałem, że nie
był — za pierwszym razem

*** — w spisie treści wiersz występuje jako rumowiska głazów; na stronie utworu tytułu brak. [przypis edytorski]