# Życie z cieniem

Dominik Bielicki

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Na wydziale sprawdziłem pocztę:
dziekanat, samorząd, krokus od Piotrka,
mamy zaszczyt, promocja, chętnego
do zbioru ogórków. Zacząłem krążyć
po wyludnionym budynku jak dozorca.
(Kowalski twierdził, że piszę średnio).

Automat wydał mi resztę miedzią
i podzwaniając, z kubkiem lury
poszedłem w miejsce, w którym mnie zwęszył
lotny esemes operatora:
darmowe minuty, jeśli coś tam.
(Kowalski twierdził, że piszę średnio).

Woźna zbeształa ślepe stado
idące mym śladem po świeżo umytej
podłodze do labu[1] i przyszła zerknąć,
jak się dobijam, bo lab był nieczynny.
Zgubiłem ogon wsiadając do windy.
(Kowalski twierdził, że piszę średnio).

Schodziłem biorąc za dużo stopni,
a gdy się podniosłem, wyrósł przede mną
schemat strzelisty akademickich
rozgrywek w GO[2]; i ledwo co ślinę
przełknąłem gardłem wąskim jak finał.
(Kowalski twierdził, że piszę średnio).

Widząc mnie rower uniósł siodełko
jak brew, bezpiecznie wpięty w poręcz
moją zapinką oraz kłódką kogoś,
komu był kontaktową skrzynką:
„proszę się stawić w pokoju sto sześć”!
(Kowalski twierdził, że piszę średnio).

Promotor gonił za mną jak termin;
gdyby mnie poznał, wymierzyłby deadline[3]
Szczęśliwie jednak przemknęły numery
i już pan mego roweru ufnie
schylał się po gorącą skuwkę.
(Kowalski twierdził, że piszę średnio).

Sparzył się, syknął — jasne, po co pukać!
Szybko przyłożył lodowate — słucham?
i leczył się długo — rower to nie teczka,
jak już mówiłem. Są pewne reguły…
W końcu wydobrzał i kopnąłem nóżkę
zbyt zamaszyście (lecz Kowalski czekał).

lab (żarg.) — laboratorium. [przypis edytorski]

GO — zapewne Counter-Strike: Global Offensive (CS:GO), drużynowa gra komputerowa. [przypis edytorski]

deadline (ang.) — ostateczny termin na ukończenie czegoś. [przypis edytorski]