# Bracia, patrzcie jeno...

# Bracia, patrzcie jeno…

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Bracia, patrzcie jeno[1], jak niebo goreje[2]!
Znać[3], że coś dziwnego w Betlejem się dzieje.
Rzućmy budy, warty, stada,
niechaj nimi Pan Bóg włada,
a my do Betlejem[4].

Patrzcie, jak tam gwiazda światłem swoim miga,
pewnie dla uczczenia Pana swego ściga.
Krokiem śmiałym i wesołym
śpieszmy i uderzmy czołem
przed Panem w Betlejem.

Wszakże[5] powiedziałem, że cuda ujrzymy:
Dziecię, Boga świata, w żłobie zobaczymy.
Patrzcie, jak biednie okryte
w żłobie Panię[6] znakomite
w szopie przy Betlejem.

Jak prorok powiedział: Panna zrodzi syna,
Dla ludu całego szczęśliwa nowina;
Nam zas radość w tej tu chwili,
Gdyśmy Pana zobaczyli,
W szopie przy Betlejem.

Betlejem miasteczko, w Juda[7] sławnym będzie,
Pamiętnym się stanie w tym kraju i wszędzie.
Ucieszmy się więc ziomkowie,
Pana tego już uczniowie,
W szopie przy Betlejem.

Obchodząc pamiątkę[8] odwiedzin pasterzy,
każdy czciciel Boga, co w Chrystusa wierzy,
niech się cieszy i raduje,
że Zbawcę swego znajduje
w szopie przy Betlejem.

jeno (daw.) — tylko. [przypis edytorski]

goreć (daw.) — płonąć, palić się. [przypis edytorski]

znać (daw.) — widać, poznać. [przypis edytorski]

Betlejem — miasto w Judei, miejsce narodzin Chrystusa. [przypis edytorski]

wszakże (daw.) — przecież. [przypis edytorski]

panię — dziecko, zwł. wysokiego rodu. [przypis edytorski]

Juda — starożytne państwo bliskowschodnie, powstałe w wyniku podziału królestwa Izraela, potem stało się rzymską prowincją pod nazwą Judea. [przypis edytorski]

pamiątka — tu: wspomnienie. [przypis edytorski]