# Kołysanka

Anatole Le Braz

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Uśnij, dziecię, uśnij! Niech cię sen rozmarzy!
Przyjmij Bóg w opiekę dzielnych marynarzy!

Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:
Morze się podnosi przy blasku miesiąca.

Gdy na okręt pójdziesz, tedy wicher morza
Będzie cię kołysał wśród wodnego łoża.

Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:
Morze się podnosi przy blasku miesiąca.

W duszy twej już śpiewa fala bez rubieży[1]
Śpiew swój synom słodki, gorzki dla macierzy[2].

Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:
Morze się podnosi przy blasku miesiąca.

Nie znaleźli w fiordach twego ojca ciała!
Tyś się rodził wówczas: jam nie zapłakała.

Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:
Morze się podnosi przy blasku miesiąca.

Wicher nad fiordami zbiera groźne łupy,
Kołysankę śpiewa i kolebie trupy.

Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:
Morze się podnosi przy blasku miesiąca.

Uśnij, dziecię, uśnij! Niech cię sen rozmarzy!
Przyjmij Bóg w swą pieczę dzielnych marynarzy!

Śpiewaj, śpiewaj, stara, twoją pieśń bez końca:
Morze się podnosi o blasku miesiąca,

Bowiem my was rodzim tej gorzkiej głębinie:
Kto Bretonem[3] zrodzon, ten żeglarzem zginie.

rubież — granic, kraniec, miedza, pas przygraniczny; bez rubieży: bez granic, nieskończony. [przypis edytorski]

macierza (daw.) — tu: matka. [przypis edytorski]

Breton własc. Bretończyk — mieszkaniec Bretanii, nadmorskiej krainy w płn.-zach. Francji. [przypis edytorski]