# Monna Kerywel

Anatole Le Braz

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Monna Kerywel, gdy swe owce spędza,
Gdy na pole idzie ponad jasny zdrój,
Wraz z krzyżykiem złotym, święconym przez księdza,
Monna Kerywel kładzie najpiękniejszy strój.

Piękny rycerz jasny przyjechał z daleka
I powitał słodko Monnę Kerywel.
Bogaty go ubiór dostojnie obleka,
A mowa jest jako wonnych kwiatów biel.

Monna Kerywel, jak ma odrzec — nie wie,
Szlachetnemu panu, co pozdrowił ją…
Lecz jej serce tonie w ciepłych łez zalewie:
Jutro Monna Kerywel zaleje się łzą.

Serce, gdy topnieje, spływa w łzawej fali.
Zimny wicher nocny goni kłęby tucz[2]…
Kiedy świetny rycerz zniknął z koniem w dali,
Serce Monny Kerywel łzą się lało z ócz[3].

Gdy kurowie[4] pieją w jutrzenkową porę,
Tedy Monna Kerywel rzecze matce swej:
«Córa matki mojej ma dziś serce chore,
I zarazą sklętą[5] jest choroba jej…»

— «Nie rozpaczaj, Monna, rada tu się znajdzie:
Oto ci zbudujem nowy biały dom,
Dom ci wybudujem na Wysokiej Landzie,
Byś tam w tajemnicy dała płynąć łzom.

Będziesz płakać wiecznie w twoim nowym domu:
Płakać w dzień i w nocy! Płakać w skwar i w śnieg!
Aż rzekną, żeś wdowa, co tam po kryjomu
Opłakuje męża, który w morzu legł.»

— «Na Wysokiej Landzie nadmiar[6] smutno będzie.
Chciejcież mi przynajmniej dać — na żywy Bóg —
Przyjaznego sługę, co tam wraz osiędzie[7],
By mi niecić ogień, wodę nosić mógł!»

— «Monna! ty nie będziesz mieć wiernego sługi!
W twoim nowym domu będziesz sama żyć!
Sama z zimnym wiatrem ponad polne smugi
Na Wysokiej Landzie będziesz łkać i śnić.»


*


Monno Kerywel na Wysokiej Landzie!
Krzyżyk włóż i piękną uczyń się do snu:
Oto słodki rycerz dzisiaj cię odnajdzie —
Lecz zaślubnik zmarłych, rycerz-duch, Anku[8]!

Monna Kerywel — w oryginale fr. tytuł tego wiersza brzmiał: La lepreuse (tj. trędowata), a nazwisko bohaterki pisze się: Monna Kérivel. [przypis edytorski]

tucza — chmura. [przypis edytorski]

ócz — dziś popr. forma D. lm: oczu. [przypis edytorski]

kur (daw.) — kogut; kurowie — dziś popr. forma M. lm: kury. [przypis edytorski]

sklęty — przeklęty. [przypis edytorski]

nadmiar — tu: nazbyt. [przypis edytorski]

osiędzie — dziś: osiądzie. [przypis edytorski]

Anku własc. Ankoù — postać występująca w folklorze bretońskim, personifikacja śmierci lub jej sługa i zwiastun, przewodnik dusz. [przypis edytorski]