# modlitwa z grzechu

Wojciech Brzoska

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

kręte są schody, po których
zbiegam do piekieł co środę.
tam wiją się ciała kobiet
i wabią językiem do grzechu.
lecz wybiegam nagi
bardziej niż one
w sam środek nocy.
choć wciąż mnie zawodzą
nie patrząc mi w oczy,
ja szukam w twarzach.
i nie rozmawiam
z nikim, kto widzi.
kto widzi gdzie patrzę.
kto patrzy gdzie znikam.
gdzie sypię się.
jak popiół.
co środę.