# modlitwa z pielgrzymki anno domini 1990

Wojciech Brzoska

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

powołał mnie pan, dwunastoletniego,
na pielgrzymkę do domu ojca
świętego.
i powołał pan ojca mojego i matkę,
dając im ostatnią szansę.
i powołał pan wierny
autokar na świadka.

gościłem przez chwilę
w wiecznym mieście
ojca rozbity pod namiotem.
stąpałem po świętym półwyspie
niczym pielgrzym
w jednym tylko bucie.
i biegałem po zielonej murawie
niczym piłkarz
w jednym korkotrampku.

nocą klękałem przed obliczem ojca
aby przyjąć
audiencję z ostatniego rzędu.

za dnia klękałem przed frunącą z nieba
futbolówką, aby ją przyjąć
na serce.

i modliłem się w duchu do pana,
by podarował mi choć jedną
mistrzowską relikwię
ze swojego królestwa.

i ofiarowałem ciao[1]
wszystkim pozostałym
napotkanym na swej drodze
pielgrzymom.

ciao (wł.)— cześć. [przypis edytorski]