# Chmiel

Ignacy Krasicki

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Chmiel chciał się ziemią sunąć, bo mu to niemiło
Było,
Iż musiał szukać wsparcia i pomocy.
Szedł więc o swojej mocy
I rozciągnął się dosyć … Ale cóż się stało?
Liście żółkniało[1],
Kwiat był wąski,
Schły gałązki;
Już i drzeń[2] od wilgoci zaczynał się psować[3].
Trzeba się było ratować:
Gdzież się piąć? Były żerdzie, ale je ominął;
Jął się chwastu — i zginął.

Liście żółkniało (daw.) — liście żółkły. [przypis edytorski]

drzeń (starop.) — rdzeń. [przypis redakcyjny]

psować (starop.) — psuć. [przypis edytorski]