# Dąb i dynia

Ignacy Krasicki

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Kiedy czas przyzwoity[1] do dojźrzenia nastał,
Pytała dynia dęba[2], jak też długo wzrastał?
«Sto lat». «Jam w sto dni zeszła taką, jak mnie widzisz» —
Rzekła dynia. Dąb na to: «Próżno ze mnie szydzisz;
Pięknaś, prawda, na pozór, na pozór też słyniesz:
Jakeś prędko urosła, tak też prędko zginiesz».

przyzwoity — tu: stosowny, właściwy. [przypis redakcyjny]

dęba (daw. forma D. lp rodz. m.) — dziś: dębu. [przypis edytorski]