# Do Anusie (Siebie muszę, nie ciebie, w tej mierze winować...)

Mikołaj Sęp Szarzyński

# Mikołaj Sęp Szarzyński. Do Anusie

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Siebie muszę, nie ciebie, w tej mierze winować:
Trudno tobie obłudność zdradną przypisować:
Dawałaś znać i mową i postawą twoją,
Że[ś] gardziła stateczną[1] uprzejmością moją.

Baczyłem[2] ja to wszytko, ale me baczenie
Obłędliwa nadzieja miała w podłej cenie[3]
I niebacznem afektem rozum mój wiązała,
Że mi się twa niewdzięczność uprzejmością zdała.

Tuszyłem[4] ja, żeś miała k mojej powolności
Serce twoje nakłonić; a to nie srogości
Przyczytałem[5], iżem nic nie znał łaskawego,
Mówiąc: „Co od wstydliwej pożądać inszego?”

Alem teraz doświadczył, iże mnie samemu
Nieużyte twe serce. Przeto co rzec temu,
Jedno się o to starać, aby miejsce miała
Gdzie indzie ma powolność, z której się ty śmiała?

Śmiałaś się, lecz się boję, abyś nie płakała;
Bo coby sprawiedliwa Nemezis[6] działała,
Która zawsze takową odmierza każdemu
Miarą, jakową mierzył kto przedtem drugiemu?

stateczną — stałą, niezmienną. [przypis edytorski]

Baczyłem — zauważałem. [przypis edytorski]

miała w podłej cenie — nisko ceniła. [przypis edytorski]

tuszyć — mieć nadzieję. [przypis edytorski]

Przyczytałem — przypisałem. [przypis redakcyjny]

Nemezis — bogini; uosobienie mściwego losu. [przypis edytorski]