# Do Charles'a Maurras'a

Anatole France

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Nad brzegiem nurtu, który blaskiem okwiecony,
Na gościńcu antycznym, kędy starzec morza
W gaju, gdzie pień oliwek drga modro-zielony,
Ujrzał jak w płaszczu niebios stąpa Panna boża,
Zrodziłeś się. Dzieciństwo szczęsne, czułość świeża,
Wdychały dech latyński, karmiący przeźroczą
Myśl, by w rytmie wypukle jawiła się oczom.

Wśród świątyń pobrzeża,
Gdzie krzewy z soli w piaskach zasypują głogi,
Jak kunsztowne składać apologi[2],
Dumałeś, o, Maurrasie; a bogi krajowe
Wygnane, oraz Bóstwo Magdalen cierniowe,
Miłowały cię: Sylen[3] melodyjnych wiosen
Udzielił ci piszczałki wraz z organem sosen,
Aby głos twój podtrzymać, który błogie bole[4]
Śpiewa i Grodu głosi święcone zakole,
Harmonię, boską Miłość, tę strażniczkę zniczy.
Oraz Śmierć, co jej równa w słodyczy.

Maurras, Charles (1868–1952) — fr. pisarz, działacz polityczny. [przypis edytorski]

apolog (lit.) — wierszowana lub prozatorska opowiastka z morałem. [przypis edytorski]

Sylen (mit. gr.) — towarzysz boga Dionizosa, przedstawiany jako tłustawy mężczyzna z końskimi uszami, nogami i ogonem. [przypis edytorski]

bol (daw.) — ból. [przypis edytorski]