# Do Kasie (Mam nadzieję, że się nade mną zlitujesz...)

Mikołaj Sęp Szarzyński

# Mikołaj Sęp Szarzyński. Do Kasie

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Mam nadzieję, że się nade mną zlitujesz,
Bacząc, że się na mie niewinnie frasujesz.
A jeśli gniew będziesz trzymać uporczywie,
Przysięgam przez miłość, która we mnie żywie[1],
Dla wielkiej żałości żywota się zbawię,
Żem ci nic nie winien, świadkiem swą śmierć stawię.

Wżdy też wtenczas rzeczesz: „Dla gniewu mojego
Niewinniem straciła sługę uprzejmego”.
Ale ta twa żałość już za mie nie stanie;
Przeto porzuć wczas gniew, usłysz me żądanie,
Nie okazuj mi tak niełaskawej twarzy,
Prze[2] którą żal srogi serce moje żarzy.

Nieznośnej żałości i ciężkiej tęsknice
Żałośne łzy, które kropią smętne lice,
I gęste wzdychania jawny znak dawają,
Choćbym słowa nie rzekł, tak na cię wołają:
„Przecz[3] okrutnie męczysz tego, coć w twem prawie?
Nie przystoić srogość, zlituj się łaskawie!”

żywie — żyje. [przypis edytorski]

prze — przez, z powodu. [przypis redakcyjny]

przecz — przez co; dlaczego. [przypis redakcyjny]