# Pieśń I, 11 (Tu ne quaesieris, scire nefas...)

# Horacy. Pieśń I, 11 (Tu ne quaesieris, scire nefas…). Do Leukonoe. tłum. Marceli Motty

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Ty nie staraj się grzesznie dochodzić, jaki nam koniec obojgu,
Leukonoe[1], bogowie przeznaczyć chcieli i liczb babilońskich[2]
przestań badać wyroki — bo ileż lepiej wycierpieć już wszystko,
co tam będzie, czy Jowisz [3]nas jeszcze wielu zimami obdarzy,
czy nam daje ostatnią, co teraz Morze Tyrreńskie o skały
tam roztrąca… Być mądrą i wino sycić[4] pamiętaj, a krótką
miarą długie nadzieje obcinaj. Czas nam ucieka zazdrosny
w ciągu rozmów… korzystaj z obecnej doby[5], nie wierząc następnej!

Leukonoe — imię złożone z greckich wyrazów leukos (biały) i nous (umysł); metaforycznie biel może tu oznaczać naiwność, prostotę bądź brak doświadczenia. [przypis edytorski]

liczby babilońskie — obliczenia astrologiczne, horoskopy. [przypis edytorski]

Jowisz (mit. rzym.) — bóg dnia, nieba i burzy, najważniejszy w rzymskim panteonie. [przypis edytorski]

wino sycić — w oryginale liquare, czyli klarować bądź filtrować; w czasie rzymskich uczt wino filtrowano przed podaniem przez lnianą szmatkę bądź przez śnieg. [przypis edytorski]

korzystaj z obecnej doby — w oryginale jest to słynne carpe diem, dosł. „chwytaj dzień [dzisiejszy]”. [przypis edytorski]