# Do motyla

Jan Andrzej Morsztyn

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Lekko, motylu! Ogień to szkodliwy!
Strzeż się tej świece[1] i tej jasnej twarzy,
W której się skrycie śmierć ozdobna żarzy,
I nie bądź swego męczeństwa tak chciwy.

Sam się w grób kwapisz i w pogrzeb zdradliwy,
Sam leziesz w trunnę[2] i tak ci się marzy,
Że cię to zbawi, co cię na śmierć sparzy.
— Ach! Jużeś poległ, gachu[3] nieszczęśliwy!

Aleś w tym szczęśliw, że z pocałowaniem
I dokazawszy zawziętej rozpusty
Z twoją kochaną rozstałeś się świecą.

O! Gdybyż wolno równym powołaniem
Dla tej, której się ognie we mnie niecą,
Umrzeć, złożywszy pierwej usta z usty!

tej świece — dziś: tej świecy. [przypis edytorski]

trunnę — dziś: trumnę. [przypis edytorski]

gach — kochanek. [przypis edytorski]