# Pieśń II, 14 (Eheu fugaces, Postume, Postume...)

# Horacy. Pieśń II, 14 (Eheu fugaces, Postume, Postume…). Do Postumiusa. tłum. Marceli Motty

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

O, Postumie[1], Postumie! lata, niestety, szybko
nam uchodzą; pobożność nawet nie może wstrzymać
ani zmarszczek grożących,
ani śmierci, co zwalczyć się nie da;
choćbyś, ile dni w roku, co dzień zarzynał trzysta
byków[2], zmiękczyć Plutona[3], bracie, nie zdołasz, bo on,
na łzy wszelkie nieczuły,
Geriona[4], to cielsko troiste,
i Titiosa[5] w niewoli trzyma za smutną rzeką,
którą musim przepłynąć wszyscy[6], co z darów ziemi
żyjem, czy tam królami
będziem, czy też biednymi chłopami.
Wszak daremnie krwawego będziem unikać Marsa[7]
i rozbitych o skały Hadrii[8] ryczącej wałów[9],
albo wiatrów północnych
zdrowiu w porze jesiennej szkodliwych;
musim czarny oglądać Kocyt[10], błądzący prądem,
tu i ówdzie, leniwym, niecne Danaów plemię[11],
Eolidę Syzyfa[12],
skazanego na trudy bez końca;
musim ziemię pożegnać, dom i kochaną żonę,
z tych zaś, które hodujesz, drzewek nie pójdzie z tobą,
panem krótkochwilowym,
żadne, oprócz obrzydłych cyprysów[13].
Ten twój cekub[14], którego mnogie ci klucze strzegą,
mędrszy dziedzic wypije; sławnym tym winem, raczej
uczty kapłanów godnym,
będzie swoje posadzki oblewał!

Postumius — postać niezidentyfikowana przez historyków literatury, być może fikcyjna. [przypis edytorski]

co dzień zarzynał trzysta byków — tradycyjnie hekatomba była ofiarą ze stu wołów, więc mowa tu o ofierze znacznie większej niż zwyczajowa. [przypis edytorski]

Pluton (mit. rzym.) — bóg świata podziemnego, krainy umarłych. [przypis edytorski]

Gerion (mit. gr.) — olbrzym o trzech głowach i trzech ciałach, zabity przez Heraklesa. [przypis edytorski]

Titios (mit. gr.) — olbrzym zabity przez Apollina. [przypis edytorski]

za smutną rzeką, którą musim przepłynąć wszyscy — tj. w podziemnej krainie zmarłych, której granice stanowiły rzeki, m. in. Styks. [przypis edytorski]

Mars (mit. rzym.) — bóg wojny; jego gr. odpowiednikiem jest Ares. [przypis edytorski]

Hadria a. Adria — miasto w północno-wschodnich Włoszech, w starożytności port, obecnie odległe o ok. 25 km od wybrzeża Adriatyku. [przypis edytorski]

wały (daw.) — fale morskie. [przypis edytorski]

Kocyt a. Kokytos (mit. gr.) — jedna z rzek w podziemnej krainie umarłych. [przypis edytorski]

niecne Danaów plemię (mit. gr.) — Danaidy, córki króla Argos Danausa. Przymuszone do małżeństwa, w noc poślubną zabiły swoich mężów, za co w zaświatach zostały skazane na karę polegającą na napełnianiu beczki bez dna wodą noszoną w dziurawych dzbanach. [przypis edytorski]

Syzyf (mit. gr.) — przebiegły założyciel i król Koryntu, który zdradził sekret Zeusa, a następnie podstępnie uwięził posłanego po niego Tanatosa (Śmierć), za co został skazany na pośmiertne męczarnie w Tartarze, najmroczniejszej części podziemnej krainy zmarłych: wtaczanie na górę kamienia, który zawsze stacza się na dół tuż przed osiągnięciem szczytu. [przypis edytorski]

oprócz obrzydłych cyprysów — tj. oprócz roślin sadzonych na cmentarzach. [przypis edytorski]

cekub — gatunek wina. [przypis edytorski]