# Do swoich książek (Hola! Już dosyć, dosyć, moja księgo!)

Jan Andrzej Morsztyn

# Jan Andrzej Morsztyn. Do swoich książek

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Hola! Już dosyć, dosyć, moja księgo!
A ty drwić jeszcze napierasz się[1] tęgo[2].
Porzuć obyczaj świegoty[3] tak brzydki,
Ma krótka księga, a pewne pożytki.
Naprzód ci powiem, a powiem ci szczerze:
Mniejszy koszt, mniejsza i szkoda w papierze;
Druga: tęskliwy pisarz z drukarczyki
Nie tak kląć będą pomierne[4] wierszyki;
Potem, gdy przyjdziesz w ręce mądrych ludzi,
Rzeką: Nie przednia–ć[5], ale nie zamudzi[6];
I gość twe karty czytając przewieje
Wprzód[7], niż mu wino w kieliszku sciepleje.
Rozumiesz, żeś tym ucinkiem wygrała?
I tak się będziesz wielom[8] długą zdała[9]!

napierać — tu: uparcie dopominać się czegoś. [przypis edytorski]

tęgo — tutaj: bardzo, mocno, z dużym nasileniem. [przypis edytorski]

świegota — daw. świergotanie, ćwierkanie, śpiew. [przypis edytorski]

pomierne — daw. umiarkowane (tu: co do objętości). [przypis edytorski]

przednia — bardzo dobra. [przypis edytorski]

zamudzi — daw. zanudzi. [przypis edytorski]

wprzód — daw. zanim. [przypis edytorski]

wielom — wielu ludziom. [przypis edytorski]

będziesz (…) zdała — będziesz się wydawała. [przypis edytorski]