# Dyskobol

Kazimierz Przerwa-Tetmajer

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Tłum widzów. On spokojnym wzrokiem metę mierzy[2] — —
Wyprostował się, ramion wiązanie natężył,
Głowę wzniósł, stopy w ziemię wrył, nogi naprężył,
W ręce trzyma dysk krągły — — wstał pierwszy z szermierzy[3].

Jeszcze chwila — kołysze dysk, zanim uderzy[4] —
Wysunął lewe ramię, biodra, zda się, zwężył[5],
Na prawej nodze całym ciężarem zaciężył[6] —
Rzuci — i laur[7] zdobędzie znów na skronie świeży.

Na jego marmurowe, nagie, smukłe ciało,
Oliwą namaszczone[8], złotawe, błyszczące:
Pada greckie, promienne, uśmiechnięte słońce.

Przygiął się — dysk w stalowych palców ścisnął kleszcze — —
Kobietom w białych piersiach serce bić przestało,
A boskie uda słodkie wstrząsają im dreszcze.

dyskobol — sportowiec uprawiający rzut dyskiem. [przypis edytorski]

meta — cel; mierzyć metę — oceniać odległość. [przypis edytorski]

szermierz — tu: sportowiec, zawodnik. [przypis edytorski]

uderzyć — tu: rzucić. [przypis edytorski]

zwężyć — dziś popr.: zwęzić. [przypis edytorski]

Na prawej nodze całym ciężarem zaciężył — sens: przeniósł cały ciężar ciała na prawą nogę. [przypis edytorski]

laur — wieniec laurowy był w starożytnej Grecji tradycyjną nagrodą olimpijską. [przypis edytorski]

ciało oliwą namaszczone — smarowanie ciała oliwą było zabiegiem rutynowo stosowanym przez greckich lekkoatletów, a służyło zabezpieczeniu skóry. [przypis edytorski]