# [Trzewie trawią próżnię...]

Melania Fogelbaum

# Melania Fogelbaum. [Trzewie trawią próżnię…]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Trzewie[1] trawią próżnię
ślepe głodu pijawy[2]
świt nie dla nas, przez oczy otwarte głód targnie[3]
próżnię trzewi i jelit fioletowe kwiaty
zadrżą sino pode[4] sercem jak dzikie peonie
ślepe bólu pijawy w ciepło wnętrza się wessą

trzewie — dziś: trzewia; wnętrzności, narządy wewnętrzne zwierząt. [przypis edytorski]

pijawa — zgrubienie od: pijawka: pasożytnicze zwierzę zamieszkujące środowisko wodne a. wodno-lądowe, żywiące się krwią wysysaną z ciał innych zwierząt. [przypis edytorski]

przez oczy otwarte głód targnie — Melania Fogelbaum napisała ten wiersz, gdy była uwięziona w getcie łódzkim. Getto w Łodzi powstało 8 lutego 1940 roku, z czasem stało się ono najbardziej izolowanym gettem dla ludności żydowskiej w okupowanej Polsce i wielkim obozem pracy przymusowej. Przetrwało prawie 4,5 roku. W getcie tym nie było kanałów, a kamienice sąsiadujące z murem od strony „aryjskiej” zostały wyburzone przez Niemców, co skutecznie uniemożliwiło przemyt niezbędnej żywności i lekarstw. Głodujący łódzcy Żydzi, w tym dzieci, wyrabiali odzież zimową dla armii niemieckiej, dywany i kapelusze, pracując w tzw. resortach (zakładach pracy przymusowej). Jeszcze przed 1942 w getcie łódzkim, głównie z powodu głodu i innych chorób, zmarło ok. 17,5 tys. osób. [przypis edytorski]

pode sercem — dziś: pod sercem. [przypis edytorski]