# Fraszka do Zosie (Bądź mi oczkami pozwalasz łaskawemi...)

Mikołaj Sęp Szarzyński

# Mikołaj Sęp Szarzyński. Fraszka do Zosie[1]

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Bądź mi oczkami pozwalasz łaskawemi,
Bądź mi oczkami odmawiasz grożącemi,
Równie mie tracisz[2]: nadzieją wątpliwego
Męczysz, a groźbą mię trapisz lękliwego.

Nadzieja, kiedy wejrzysz na mnie łaskawie,
Serce i wszytkie wnętrzności pali prawie;
Bojazń, kiedy mi oczko twoje pogrozi,
Zimnem strętwiałem serce me nędzne mrozi.

Owo ja smutny cierpię gwałt nieskończony,
Miedzy nadzieją a strachem postawiony;
Dzień mie nie widzi od frasunku wolnego,
I noc spokojna nie zna mie spokojnego.

O, nade wszytkie sroższy okrutne bogi
Kupido![3] jakoż ja mam pozbyć tej trwogi,
Gdyż równie srodze, chcąc człowieka zepsować,
Tracisz, jako gdy chcesz łaskawie ratować.

do Zosie — dawn. D. l.p. rzeczowników r. ż. z osn. spółgł. podnieb.; stale u Sępa Szarzyńśkiego spotykany: do Zosie, do Anusie, do Kasie itp. [przypis redakcyjny]

tracisz — tu: doprowadzasz do zatracenia. [przypis edytorski]

Szyk przestwny: O Kupido, sroższy nade wszytkie okrutne bogi. [przypis edytorski]