# Z dna

Tadeusz Gajcy

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Zmiłuj się, zmiłuj,
błogosław.
Broń ostrzoną o gniew i zachwyt
obdarz siłą,
obdarz.

Gdy twarzami zwróceni na zachód, / krwią znaczymy swe drogi we wrzosach —/ Bogarodzico łagodna,
Boże liryczny i wolny,/ wysłuchaj naszej nowenny[1]/ z dna/ wojny.

Wysokopienny,
zamyślony,
niech się otworzy
łaski promyk.

Liliowa,
krucha w białym chłodzie,
oprzyj się na nas
jak na łodziach.

Różowe dni
z płonących trocin —
natchnij skutecznym lotem
pocisk.

Niech broń w gorących wargach
krzywdę przekuje naszą
i wartkim szeptem zagra
na twardych ścianach maszyn.

Bogarodzico z bojowisk,
Ojcze zwycięskich żołnierzy,/ chroń nas, chroń,/ niech odpowie wrogowi/ mężnie
grunwaldzka broń.

Zwycięski daj nam bój / w zachwytu mrozie,/ kroplą wzniosłego śpiewania/ usta namaść —

— zrozum.
— — — — — — — — — — — — — —

— Śpij, zielony, śmiercią nakłuty jak motyl,
zagrają ci, zahuczą jeszcze surmy zbrojne
na zwycięstwo, na ochotę[2] —
spokojne.

— Śpij, zielony, ustami do pustki przywrzyj,
pejzaż przepłynie po tobie wieczorem zwisłym u pęcin,/ oczy zmruż, w których się księżyc nieżywy
jak korek topi niechętny.

— Śpij, zielony, ku słońcu z ziemi nocnej przetryśniesz/ barwą cierpką, ponurą,
jak ty leżysz głęboko,
tak wysokie wyrosną liście
o kolorze twojego munduru.

— Śpij, zielony, koledzy smutku naznoszą
z wioski rodzinnej, gdzie noce w oknach wachlują się parne
i żona ręce podniósłszy w kamienny zastygła posąg,
w mleczny rozmaryn.

nowenna — cykliczna modlitwa bądź nabożeństwo, odprawiane przez dziewięć dni. [przypis edytorski]

na zwycięstwo, na ochotę — cytat z wiersza Marii Konopnickiej A jak poszedł król na wojnę. [przypis edytorski]