# Góra i dolina

Ignacy Krasicki

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Jak to zwyczaj, wyższy, hardy.
Doznawając zwykłej wzgardy
Rzekła raz dolina górze:
«Ty się wznosisz, ja się nurzę[1],
Jednak bym się nie mieniała[2]».
Góra, szczytem swym zuchwała,
Pogroziła dolinie;
Ale w tejże godzinie
Osiadł tuman[3] na górze,
A z nim wiatry i burze:
Wiatr liść dębów pomiotał,
Cedry piorun zdruzgotał.

nurzyć się — zanurzać się. [przypis edytorski]

mieniać się — zamieniać się. [przypis edytorski]

tuman — gęsta mgła, chmura. [przypis redakcyjny]