# Pieśń I, 23 (Vitas hinnuleo me similis, Chloe...)

# Horacy. Pieśń I, 23 (Vitas hinnuleo me similis, Chloe…). Do Chloi. tłum. Julian Korsak

> Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Czemuż ode mnie, Chloe[1] urodziwa,
Stronisz, jak ona sarneczka pierzchliwa,
Matki po górach, kniejach szukająca,
Z bojaźni drżąca?

Bo czy to wietrzyk, co z trawką się pieści,
Ruchomym listkiem z wolna zaszeleści;
Czy wąż zasyczy, już tracąc nadzieję,
Cała płótnieje[2].

Wszakże ja — świadkiem i ludzie, i bogi! —
Ni lew afrycki[3], ani tygrys srogi,
Abym miał szarpać drapieżnymi szpony
Twój włos pieszczony.

Przez litość folguj[4] żalowi mojemu!
Kiedyć[5] już i czas, i wiek jest po temu,
Odbiegłszy matki, Chloe ulubiona,
Sam tu[6] do łona!

Chloe — imię żeńskie pochodzenia greckiego, często wykorzystywane przez autorów sielanek, nawiązujących do antycznego romansu greckiego Dafnis i Chloe, opowiadającego o dwójce młodych pastuszków. [przypis edytorski]

płótnieć (fraz.) — blednąć, od frazeologizmu „zblednąć jak płótno” (np. ze strachu). [przypis edytorski]

afrycki — dziś popr.: afrykański. [przypis edytorski]

folgować — złagodzić swoje zachowanie względem kogoś, czegoś. [przypis edytorski]

kiedyć — forma z partykułą -ci, skróconą do -ć, znaczenie: kiedy już, skoro. [przypis edytorski]

sam tu (daw.) — chodź tu; podejdź. [przypis edytorski]